ಈಗ ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ ಹೇಳು: ‘‘ಮನಸ್ಸೇ, ನೀನು ನಾನು ಇಬ್ಬರು ಮಾತ್ರ ಭಗವತಿಯ ದರ್ಶನ ಮಾಡೋಣ. ಹಾಗೆ ಉಂಟಾಗುವುದು ಭಕ್ತಿ. ಸತಿಗೆ ಪತಿಯಲ್ಲಿರುವ ನಿಷ್ಠೆಯ ಹಾಗೆ, ಭಕ್ತನಿಗೆ ನಿಷ್ಠೆಯುಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾದಲ್ಲಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಅಂಕುರವಾಗುತ್ತದೆ. ಶುದ್ಧ ಭಕ್ತಿಯುಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಇದು ಬಹಳ ಕಠಿಣ, ಆದರೆ ಅಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ! ಈ ತೆರನಾದ ಭಕ್ತಿಯುಂಟಾದಾಗ ಪ್ರಾಣ, ಮನಸ್ಸು, ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೇ ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತನ ಸ್ಥಿತಿ.’’ ಪರಮಹಂಸರು ಈ ತೆರನಾದ ಭಗವದ್ಭಕ್ತಿಯ ವಿಚಾರವನ್ನು ಭಕ್ತರಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಭಕ್ತನೊಬ್ಬ ವಿನೀತ ಭಾವದಿಂದ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹಾಕುತ್ತಾನೆ: ‘ಮಹಾಶಯರೇ, ಯಾವ ರೀತಿಯ ವ್ಯಾಕುಲತೆ ಉಂಟಾದರೆ ಭಗವದಾನಂದಾವಸ್ಥೆ ನಮಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ?’ ಶ್ರೀರಾಮಕೃಷ್ಣ ಪರಮಹಂಸರು, ‘ಭಗವಂತನ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯಬೇಕು, ಅವನ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಅಂತಃಪ್ರಾಣ ಸುಮ್ಮನೆ ಚಟಪಟಗುಟ್ಟುವುದೋ, ಆಗ ವ್ಯಾಕುಲತೆ ಉಂಟಾಯಿತು ಎಂದರ್ಥ.
