‘ಎಲೈ ಅರ್ಜುನ, ವಿಷಯ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಕ್ಷಣಿಕ ಸುಖಭೋಗಗಳು ದುಃಖಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳಾಗಿರುವುವು ಮತ್ತು ಉತ್ಪತ್ತಿ-ನಾಶವುಳ್ಳವುಗಳು (ಆದಿ-ಅಂತ್ಯ). ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ.’ ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮದ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಆನಂದವೆನಿಸಿದರೂ ನಂತರ ಅದರಲ್ಲಿನ ಅಪಾರ ತೊಂದರೆಗಳ ಪರಂಪರೆ ತಿಳಿಯುವುದು. ಮದುವೆ, ಮಕ್ಕಳು, ಬೆಳೆಸುವುದು, ಕಾಯಿಲೆ, ಕಸಾಲೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಸಂಸಾರ ಇರುವುದೇ ಹೀಗೆ. ಅಜ್ಜಿಯೊಬ್ಬಳು ಮೊಮ್ಮಗನನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂದಳು. ನಂತರ ಅವನ ಮುಂಜಿ, ನಂತರ ಮದುವೆ, ನಂತರ ಮೊಮ್ಮಗನಿಗೆ ಮಗುವಾಗಬೇಕು - ಇದಕ್ಕೆ ಕೊನೆಮೊದಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವರು ಶ್ರೀ ರಾಮಕೃಷ್ಣರು. ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ನಾರದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮಹಾವಿಷ್ಣುವಿನಲ್ಲಿ ‘ಮಾಯಾ’ಶಕ್ತಿ ತೋರಿಸಲು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು. ಭಗವಂತ ತನಗೆ ಬಾಯಾರಿಕೆಯಾಗಿದೆ, ಮೊದಲು ನೀರು ತರಲು ಹೇಳಿದ. ಇವರು ನೀರಿಗಾಗಿ ನದಿಯ ಬಳಿ ಬಂದರೆ ಅಲ್ಲೊಬ್ಬಳು ಸುಂದರಿಯಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ಮದುವೆಯಾಗಿ, ಸಂಸಾರವಾಗಿ, ಮಕ್ಕಳಾಗಿ, ಒಮ್ಮೆ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕುವನು. ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಮುಳುಗಿ ಸಾಯುವಾಗ ಗೋಳಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದ. ಆಗ ಪರಮಾತ್ಮ ನಾರದನನ್ನು ಕರೆದನು. ನಾರದರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂಸಾರದ ಅನುಭವಗಳೇ ತುಂಬಿತ್ತು. ಪರಮಾತ್ಮ ‘ನೀರೆಲ್ಲಿ?’ ಎಂದನು. ಆಗ ಅವರಿಗೆ ನೀರಿನ ನೆನಪಾಗುವುದು. ಕ್ಷಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಅನುಭವವಾಗಿತ್ತು.
