ನಮ್ಮ ಅಂತರಂಗ ಬೇರೆಯವರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದು. ಒಬ್ಬ ಶ್ರೀಮಂತ ಹೂವಿನ ತೋಟ ನಿರ್ವಿುಸಿದ್ದ. ಹೂವು ಮಾರಿ ಅಪಾರ ಸಂಪತ್ತು ಗಳಿಸಿದ್ದ. ಆದರೆ ಯಾವತ್ತೂ ಹೂದೋಟಕ್ಕೆ ಹೋದವನಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿಯ ಹೂವಿನ ಸೌಂದರ್ಯ ಸುಗಂಧ ಸವಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಹೂವಿನ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಕೂಲಿಯವನ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿ ಹೂದೋಟಕ್ಕೆ ಹೋದ. ವೈವಿಧ್ಯಮಯವಾದ ಹೂವಿನ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಕುಳಿತ. ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣದ ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆದ. ಕೂಲಿಯವನಿಗೆ ಹೇಳಿದ: ಇಂದು ನನ್ನ ಜೀವನ ಸಾರ್ಥಕವೆನಿಸಿತು. ಇಷ್ಟು ದಿನ ಹೂವನ್ನು ಮಾರಿ ಹಣ ಗಳಿಸಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಸಂತೋಷ ಕಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನಿಂದ ಇಂದು ನಾನು ಸಂತಸದ ದಾರಿಯನ್ನು ಕಂಡೆ ಎಂದ. ನಮ್ಮ ಬದುಕು ಕೂಡ ಒಂದು ಹೂದೋಟ. ಅಲ್ಲಿ ನಾವು ಶಾಂತಿ, ಸಮಾಧಾನ, ದಯೆ, ಕಾರುಣ್ಯ, ವಾತ್ಸಲ್ಯ ಮೊದಲಾದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ದಾರಿಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೂಗಂಟಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿತ್ತು.
