

ಆಹಾರ, ನಿದ್ರೆ ಹಾಗೂ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಗಳು ಮಾನವನ ದೇಹವನ್ನು ಪೋಷಿಸಿ ಬೆಳೆಸುವ ಮೂರು ಉಪ ಆಧಾರ ಸ್ತಂಭಗಳು ಎಂದು ಆಯುರ್ವೆದ ಹೇಳಿರುವುದರ ಹಿಂದೆ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಚಿಂತನೆಯಿದೆ. ತಿನ್ನಲು ಸಾಧ್ಯವಿರುವುದೆಲ್ಲ ಒಳ್ಳೆಯ ಆಹಾರವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಆಯುರ್ವೆದದ ಆದಿ ಗ್ರಂಥವಾದ ಚರಕಸಂಹಿತೆಯ ನುಡಿಯೊಂದು ಈ ದಿಶೆಯಲ್ಲಿ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಕೇವಲ ಅತಿಯಾದ ಆಸೆಯಿಂದ ಆಗಲಿ ಅಥವಾ ವಿಶೇಷವಾದ ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಇಲ್ಲದೆಯಾಗಲಿ ಆಹಾರವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬಾರದು. ಸರಿಯಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ನಮಗೆ ಹಿತವಾದುದನ್ನೇ ಉಣ್ಣಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ದೇಹವು ಆಹಾರದಿಂದಲೇ ಇರುವುದು ಹಾಗೂ ಬೆಳೆಯುವುದು! ಆಹಾರವಿಲ್ಲದೆ ದೇಹವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ವಿಮರ್ಶೆ ಹಾಗೂ ಪರಾಮರ್ಶೆಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡಿವೆ.
ಇಂದಿಗೂ ಜನರು ವ್ಯಾಧಿಗ್ರಸ್ತರಾದಾಗ ಆಹಾರ ನಿರ್ಬಂಧನೆ ಏನನ್ನಾದರೂ ಹೇಳಿದರೆ ಆಯುರ್ವೆದದತ್ತಲೇ ನೋಡುತ್ತಾರೆ! ಆಯುರ್ವೆದ ಔಷಧಿ ಸೇವಿಸಬೇಕಾದರೆ ಪಥ್ಯ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಮೂಢನಂಬಿಕೆ. ಮಧುಮೇಹಿಗಳು ಸಕ್ಕರೆ, ಬೆಲ್ಲ ತಿನ್ನಬಾರದು ಎಂಬುದು ಆಯುರ್ವೆದ ಔಷಧಿ ಮಾಡುವಾಗ ಮಾತ್ರ ತಿಳಿದಿರಬೇಕಾದ ವಿಚಾರ ಅಲ್ಲವಲ್ಲ. ಆಯುರ್ವೆದ ಮೊದಲಾಗಿ ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅರುಹಿದ್ದರಿಂದ ಪಥ್ಯ-ಅಪಥ್ಯ ಆಚರಣೆ ಎಂದರೆ ಅದು ಆಯುರ್ವೆದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದೆಂದು ತಪ್ಪಾಗಿ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಆಹಾರವು ಆಯಸ್ಸು, ತೇಜಸ್ಸು, ಓಜಸ್ಸು, ಉತ್ಸಾಹ, ಸ್ಮೃತಿ, ಪಚನಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸುಶ್ರುತ ಸಂಹಿತೆಯ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದೆ. ಅಷ್ಟಾಂದ ಸಂಗ್ರಹವೆಂಬ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಆಹಾರ ಸೇವನೆ ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾ ತಾನು ಭೋಜನ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಪಿತೃಗಳನ್ನು, ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು, ಬಾಲಕರನ್ನು, ಗುರುಹಿರಿಯರನ್ನು ಆಹಾರದಿಂದ ಸಂತೃಪ್ತರನ್ನಾಗಿಸಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಸಾಕುಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ಮರೆಯದೆ ಆಹಾರ ನೀಡಬೇಕು. ಆ ಬಳಿಕವೇ ಆಹಾರ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಹುದು. ಇಷ್ಟವಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ಇಷ್ಟವಾದ ಜನರೊಡನೆ ತನ್ಮನಸ್ಕನಾಗಿ ಸೇವಿಸಬೇಕು, ಬಡಿಸುವವರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಶುಚಿತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿರಬೇಕು ಎಂಬೆಲ್ಲಾ ಮಾಹಿತಿಗಳು ಯುಗಗಳು ಕಳೆದರೂ ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ಜೀವನ ಮೌಲ್ಯವಾಗಿ ಉಳಿಯುವಂತಹುದು. ಈಗ ಆಹಾರದ ಸಮಗ್ರ ವಿವೇಚನೆ ಎಲ್ಲಿದೆಯೆಂಬುದು ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
(ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿ: vvsudina@gmail.com)