ನೈಮಿತ್ತಿಕ ರಸಾಯನ ದೇಹವನ್ನು ಪುಷ್ಟಿಗೊಳಿಸುವ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ವಿಧಾನ. ಇದನ್ನು ರೋಗಮುಕ್ತಿಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನೀಡಬೇಕಾಗಿರುತ್ತದೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯೋರ್ವ ಶ್ವಾಸಕೋಶದ ಕ್ಷಯರೋಗದಿಂದ ಬಳಲಿದಾಗ ಆರು ತಿಂಗಳೋ, ಒಂದು ವರ್ಷವೋ ನೀಡಲಾದ ಔಷಧ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಿಂದ ಗುಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ರೋಗತಪಾಸಣಾ ವರದಿಗಳೂ ಪ್ರಾಕೃತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೇ ಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆ. ಚಿಕಿತ್ಸಿಸಿದ ವೈದ್ಯರು ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾಗಿದೆ, ಏನೂ ಬೇಡವೆಂದೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೂ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಏನೋ ಸುಸ್ತು, ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ನಿರುತ್ಸಾಹ, ಮೊದಲಿದ್ದ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲತೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಶರೀರ ಧಾತುಗಳನ್ನು ಪುಷ್ಟಿಗೊಳಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಮೊದಲಿನ ಹುರುಪನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಡಲು ನೈಮಿತ್ತಿಕ ರಸಾಯನ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯೇ ದಾರಿ. ಚ್ಯವನಪ್ರಾಶ ಅವಲೇಹ, ತ್ರಿಫಲಾ ರಸಾಯನ, ಹರೀತಕೀ ರಸಾಯನ, ಶಿಲಾಜಿತು ರಸಾಯನಗಳೆಲ್ಲ ಇದೇ ಸಾಲಿನ ಪ್ರಮುಖ ಔಷಧಗಳು. ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಸಾವಯವ ಒಣದ್ರಾಕ್ಷಿ ಹಾಗೂ ಖರ್ಜೂರ, ಔಷಧೀಯ ಸಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಬಲಾ, ಗುಗ್ಗುಲು, ಲಾಕ್ಷಾಗಳಂತಹ ದ್ರವ್ಯಗಳೂ ದೇಹವನ್ನು ಪುಷ್ಟಿಗೊಳಿಸಲು ಬಳಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಅಜಸ್ರಿಕ ರಸಾಯನವೆಂದರೆ ಅದು ನಿತ್ಯ ರಸಾಯನ. ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಕೆಲವೊಂದು ಆಹಾರಸೇವನಾ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ಮೂಲಕ ಶರೀರವನ್ನು ದೃಢಗೊಳಿಸುವ ವಿಧಾನಗಳಿವು. ಅನುದಿನವೂ ಕ್ಷೀರ ಹಾಗೂ ಘೃತ ಸೇವನೆಯ ಅಭ್ಯಾಸವು ಇದರಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದೆ. ಯಾವುದೋ ಚಾಕಲೇಟ್ ತಿನ್ನುವುದರ ಬದಲು ಬೆಟ್ಟದ ನೆಲ್ಲಿಕಾಯಿ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸೇವನೆ, ಕೃತಕ ರಾಸಾಯನಿಕಯುಕ್ತ ಜಾಮ್ಳನ್ನು ಉಪಾಹಾರದೊಂದಿಗೆ ತಿನ್ನುವ ಬದಲು ಸಾವಯವ ಬೆಲ್ಲ ಹಾಗೂ ದೇಸಿ ಗೋವಿನ ತುಪ್ಪಗಳ ಮಿಶ್ರಣದ ಬಳಕೆ, ಒಳ್ಳೆಯ ಎಣ್ಣೆಯಾಗಿರುವ ಎಳ್ಳೆಣ್ಣೆ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ದಿನನಿತ್ಯ ಆದ್ಯತೆ, ಸದಾ ಶುದ್ಧವಾದ ಸಹಜ ನೀರು ಕುಡಿಯುವ ಅಭ್ಯಾಸಗಳೆಲ್ಲ ನಿತ್ಯ ರಸಾಯನದ ಮೂಲಕ ಶರೀರ ಸದೃಢಗೊಳಿಸುವ ಪಥಗಳು.
