ಅಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ದೇವರಿಗೆ ‘ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಕರೆ ತಂದಿದ್ದೇನೆ ನೋಡು’ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಹಿಂದೆ ನೋಡುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಪ್ರಜೆಯೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ನಾಣ್ಯಗಳ ಆಸೆಗೆ ಬಿದ್ದು ಹಿಂದೆಯೇ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ದೇವರು ‘ಆ ಪ್ರಜೆಗಳೆಲ್ಲ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಇನ್ನೂ ಅರ್ಹತೆ ಪಡೆದಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವರಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಹಣ, ಸಂಪತ್ತುಗಳ ಆಸೆಯೇ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡುವ ಇಚ್ಛೆಗಿಂತ ಧನದ ಆಕರ್ಷಣೆಗೆ ಮರುಳಾಗಿದ್ದಾರೆ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ನಮ್ಮ ಅರ್ಹತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಭಗವಂತನ ಸಾಕ್ಷಾತಾರವೇ ನಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಬೇರೆ ಯಾವ ಲೌಕಿಕ ಆಕರ್ಷಣೆಯೂ ಮುಖ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಉದ್ದೇಶವೇ ಉತ್ಕಟವಾಗಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ನಮಗೆ ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ಗುರಿಯಿರಲಿ, ಅದನ್ನು ತಲುಪುವ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಶ್ರದ್ಧೆ ಇದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮ ಸಾಧನೆಯ ಮಾರ್ಗ ನಾವು ಅಂದುಕೊಂಡ ಗಮ್ಯವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಹಾಗಿಲ್ಲದಾದಾಗ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪುವ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಚುಕ್ಕಾಣಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಹಡಗಿನಂತೆ ಎಲ್ಲಿಯೋ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತೇವೆ.
