ಭಗವಂತನ ಅಸ್ತಿತ್ವ ನಮ್ಮಲ್ಲೇ ಇದೆ. ನಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲೇ ಇದೆ. ಆದರೆ, ಇದನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ ನಾವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಹೊರ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುತ್ತೇವೆ. ಎಷ್ಟೋ ಜನ ಕನ್ನಡಕವನ್ನು ತಾವು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲದೆ, ಮನೆಯನ್ನೆಲ್ಲ ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಇರುವಂತಹ ಅದ್ಭುತವಾದ ಪ್ರಕಾಶ ಜ್ಯೋತಿ ರೂಪವಾದ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಹೊರಗಡೆ ಹುಡುಕುವುದು ಒಂದು ವಿಪರ್ಯಾಸ. ಇದಕ್ಕೆ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಪರಮಹಂಸರು ಒಂದು ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದು ಚಳಿಗಾಲ, ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೆ ರಾತ್ರಿ ಸಹಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಚಳಿಯಾಯಿತು. ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಮೈ ಬಿಸಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಸರಿ ಆತ ಬೀಡಿ ಸೇದಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಡಕಾಡಿದ, ಬೀಡಿಯೇನೋ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಆದರೆ ಬೀಡಿ ಹೊತ್ತಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬೇಕಾದ ಬೆಂಕಿಪೊಟ್ಟಣ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಸರಿ, ಒಂದು ಲಾಟೀನು ಬೆಳಗುತ್ತಿತ್ತು, ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಅದರ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಗೆ ಹೋದ. ಅಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೆ ಆ ಮನೆಯ ಯಜಮಾನ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ, ಆತನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ ಕೇಳಿದ ‘ಅಣ್ಣ, ತುಂಬ ಚಳಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಬೆಂಕಿಕಡ್ಡಿ ಕೊಡುತ್ತೀಯ? ನಾನು ಬೀಡಿ ಸೇದಬೇಕು’ ಅಂತ.
