‘ಆದದ್ದೆಲ್ಲ ಒಳ್ಳೆಯದಕ್ಕೆ, ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ನಿನ್ನದೇನು ಇಲ್ಲಿ?’ ಎಂದು ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಪರಮಾತ್ಮ ಹೇಳಿದಂತೆ ಈ ಕೋವಿಡ್-19 ಗೃಹ ದಿಗ್ಬಂಧನ ಹಲವು ಅನುಕೂಲಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಅವಿಭಕ್ತ ಕುಟುಂಬ ಎಂಬ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ನಮ್ಮ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಮೂಲ. ಅದೊಂದು ಕಾಲವಿತ್ತು, ಮನೆ ಮಂದಿ ಎಲ್ಲರೂ ಕೂಡಿ ಬಾಳು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮನೆಯೂ ದೊಡ್ಡದಿತ್ತು. ಕೂಡುಕುಟುಂಬದ ಸಂತೋಷವೇ ಅನನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಉದ್ಯೋಗ ಇರಬಹುದು ಅಥವಾ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯಿಂದಲೋ ಏನೋ ಕುಟುಂಬ ಸದಸ್ಯರು ದೂರವಾಗತೊಡಗಿದರು. ಹಬ್ಬ ಹರಿದಿನಗಳ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸೇರುವ ರೂಢಿ ಬಂದಿತು. ಇದು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿತು. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಜ್ಜ, ಅಜ್ಜಿ, ದೊಡ್ಡಪ್ಪ, ದೊಡ್ಡಮ್ಮ, ಅತ್ತೆ ಎಂಬ ಸಂಬಂಧಗಳ ಅರಿವಿನ ಕೊರತೆ ಕಾಡಹತ್ತಿತು. ಯಾಂತ್ರಿಕ ಬದುಕು, ಓದು, ಟ್ಯೂಶನ್ ಇಷ್ಟಕ್ಕೆ ಅವರ ಬದುಕು ಸೀಮಿತವಾಯಿತು. ವೀಕೆಂಡ್ಗೆ ಹೊರಊಟ, ಶಾಪಿಂಗ್ ಇಷ್ಟಕ್ಕೆ ಜೀವನಕ್ರಮ ಬಂದು ನಿಂತಿತು. ಆದರೆ ಬದಲಾದ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಇಂದು ಕೋವಿಡ್-19 ಕಾರಣ ವಿಧಿಸಲಾದ ಲಾಕ್ಡೌನ್ನಿಂದಾಗಿ ಮನೆ ಮಂದಿ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೆಡೆ ಸೇರುವಂತಾಗಿದೆ. ಹರಟೆ, ಹಳೆ ಆಟಗಳು ಗರಿಗೆದರಿವೆ. ಪರಸ್ಪರ ಮಾತು-ಸಂಬಂಧ ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತಿವೆ. ಪುಸ್ತಕ ಓದುವ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತೆ ಶುರುವಾಗಿದೆ. ಮನೆಗೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಭಾಗಿಯಾಗುವ ಮೂಲಕ ಅದರಲ್ಲೇ ಸಂತಸ ಕಂಡ ಹಲವು ಉದಾಹರಣೆಗಳಿವೆ.
