ನಾವೆಲ್ಲ ಪರಿಸರದೊಂದಿಗೆ, ಸುತ್ತಣ ಸಮಾಜದೊಂದಿಗೆ ಸಹಬಾಳ್ವೆ ನಡೆಸಬೇಕು. ಅದು ಬದುಕಿನ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಕೂಡ. ಎಲ್ಲ ಸಿರಿ-ಸಂಪತ್ತು, ಧನ-ಕನಕ, ಭೌತಿಕ ಸಂಪತ್ತುಗಳು ನಮ್ಮ ಪಾಲಿಗಿದ್ದರೂ ನಮ್ಮಷ್ಟಕ್ಕೆ ನಾವು ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮಂತೆಯೇ ಸಹಜೀವಿಗಳಾದ ಮನುಷ್ಯರು, ನಮಗೆ ಆಪ್ತರಾದ ತಂದೆ-ತಾಯಿ, ಹೆಂಡತಿ-ಮಕ್ಕಳು, ಬಂಧು-ಬಳಗ, ಪಶು-ಪಕ್ಷಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಸುತ್ತಲಿನ ಪರಿಸರ ಸೇರಿ ಸಮಸ್ತ ಸಮಷ್ಟಿಯೆಲ್ಲವೂ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ನಾವು ಸುಖವಾಗಿ ಇರಬಹುದು. ಕೇವಲ ಸ್ವಪ್ರಯೋಜವನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡ ಬದುಕು, ನಮ್ಮ ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರವೇ ಸಂತೃಪಿಯನ್ನು ತಂದುಕೊಳ್ಳುವ ತಹತಹ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಪೇಕ್ಷೆಗಳ ತಣಿವನ್ನೇ ಬದುಕಿನ ಧ್ಯೇಯವಾಗಿಸಿಕೊಂಡ ನಿಲುವುಗಳು ಬಹಳಷ್ಟು ಬಾರಿ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತವೆ.
