ಎಷ್ಟೋ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಕಡೆಯಾಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲವೂ ತನಗೊಬ್ಬನಿಗೇ ಸೇರಬೇಕು. ಎಲ್ಲವೂ ತನ್ನವೂ ಎಂಬ ಸ್ವಾರ್ಥಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಅತಿಯಾದ ಗಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನಂತೆಯೇ ಪರರು ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆತು ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನೂ ಬಲಿ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಇಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯ ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ, ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ಕಲಿಯುವ ಪಾಠಗಳು ಬಹಳಷ್ಟಿವೆ. ಮಣ್ಣನ್ನು ತಿಂದೂ ಸಿಹಿಯಾದ ಹಣ್ಣನ್ನೇ ಕೊಡುವ ಮರ, ಹುಲ್ಲು ತಿಂದೂ ನಮಗೆ ಹಾಲನ್ನೇ ಕೊಡುವ ಹಸು, ಪರರಿಗಾಗಿಯೇ ಹರಿವ ನದಿಗಳೆಲ್ಲ ನಮಗೆ ಎಷ್ಟು ಸೊಗಸಾದ ಪರೋಪಕಾರದ ಪಾಠವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತವಲ್ಲವೇ? ಇತರ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗಿಂತ ಅಗಾಧವಾದ ಚಿಂತನಶಕ್ತಿಯೂ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯೂ ಇರುವ ಮಾನವ ಪ್ರಕೃತಿ ಕಲಿಸುವ ಇಂಥ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಅರಿತು ಮುನ್ನಡೆದರೆ ಪ್ರಪಂಚ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಂದರವಾದೀತು. ಇಡಿಯ ಜಗತ್ತು ತನ್ನೊಬ್ಬನ ಸ್ವತ್ತು ಎಂಬ ಅಹಂಭಾವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲರೂ ತನ್ನಂತೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು ಸಾಗಿದರೆ ಜಗತ್ತು ಮತ್ತಷ್ಟು ಚಂದವಾದೀತು. ಹಾಗಾಗಿ ಪರಸ್ಪರ ಸ್ನೇಹ, ಸಹಕಾರಗಳನ್ನು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡು ಸಾಮರಸ್ಯದ ಬದುಕಿಗೆ ಬುನಾದಿ ಹಾಕೋಣ.
