ಮುಖ್ಯೋಪಾಧ್ಯಾಯರು-‘ಸರಿ, ಹಾಗಾದರೆ ನಾನು ಹೇಳಿದ ಒಂದು ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿ ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೋಗಬಹುದು’ ಎಂದರು. ಒಂದೇ ಒಂದು ಕೆಲಸ ತಾನೇ ಎಂದುಕೊಂಡು, ‘ಆಗಬಹುದು, ಅದೇನು ಬೇಗ ಹೇಳಿ’ ಎಂದು ಅವಸರಿಸಿದ. ಅವರು ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ನೀರು ತುಂಬಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಗಾಜಿನ ಲೋಟವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತ, ‘ಇದನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ನೀರು ಚೆಲ್ಲದಂತೆ ಶಾಲೆಯನ್ನು ಮೂರು ಸುತ್ತು ಹಾಕಿ ಬಾ, ಆಮೇಲೆ ನೀನು ಹೋಗಬಹುದು’ ಎಂದರು. ಅಷ್ಟೆತಾನೇ ಎಂದು ಲೋಟವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮೂರು ಸುತ್ತು ಹಾಕಿ ಬಂದ. ಮುಖ್ಯೋಪಾಧ್ಯಾಯರು, ‘ನೀರು ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಚೆಲ್ಲಿತೇ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ‘ಇಲ್ಲ’. ‘ನೀನು ಲೋಟವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಸುತ್ತುವಾಗ ಸಹಪಾಠಿಗಳು ಜಗಳವಾಡುತಿದ್ದರೆ?’ ಅವನ ಉತ್ತರ ‘ಇಲ್ಲ’. ‘ಅಧ್ಯಾಪಕರು ಒಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಹಗುರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತಿದ್ದರೆ?’ ‘ಇಲ್ಲ’. ‘ಅವರೇಕೆ ಜಗಳವಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತೇ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗಲೂ, ಅವನಿಂದ ‘ಇಲ್ಲ’ ಎಂಬ ಉತ್ತರ. ‘ನಿನ್ನ ಗಮನ ಎಲ್ಲವೂ ಗಾಜಿನಲೋಟ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಕಡೆಗೇ ಇತ್ತು, ನೋಡು, ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ನಾವು ನಮ್ಮ ಗುರಿ ಮುಟ್ಟುವ ಕಡೆಗೆ ಗಮನ ಕೊಡುತ್ತೇವೆಯೋ ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಬೇರೆಯವರ ನ್ಯೂನತೆಗಳಾಗಲಿ, ತಪ್ಪುಗಳಾಗಲಿ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮುಂದುವರಿಸು’ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು.
