ಒಂದೂರಿನ ರಾಜನಿಗೆ ಸುಂದರವಾದ ಹೆಂಡತಿ ಇದ್ದಳು. ಮದುವೆಯಾದ ಕೆಲ ದಿನಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಅವಳು ತೀರಿಕೊಂಡಳು. ರಾಜ ಅತ್ಯಂತ ವಿಹ್ವಲನಾದ. ಅವಳ ನೆನಪು ಅವನನ್ನು ಹಗಲಿರುಳು ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ಅವಳ ನೆನಪಿನ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿ ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಮಾರಕ ನಿರ್ವಿುಸಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ. ಕೆಲಸ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಕೆಲಸದ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ರಾಜ ಪ್ರತಿದಿನ ಬರುತ್ತಿದ್ದ. ಬಲು ವಿಶಾಲವಾದ ಸ್ಮಾರಕ ನಿರ್ವಿುಸಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅವನ ಅಪೇಕ್ಷೆಯಾಗಿತ್ತು. ಕಟ್ಟಡ ಶಿಲ್ಪಿಗಳು ಯೋಜನೆ ಮಾಡಿ ಬಲು ದೊಡ್ಡ ಕಟ್ಟಡಕ್ಕೆ ಪಾಯ ಹಾಕಿದರು. ಕಂಬಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು. ಆದರೆ ರಾಜನಿಗೆ ಸಮಾಧಾನವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಚಿಕ್ಕದಾದರೂ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲ, ಸ್ಮಾರಕ ಬಲು ಸುಂದರವಾಗಿ ಇರಬೇಕೆಂದು ಶಿಲ್ಪಿಗೆ ಹೇಳಿದ. ಕಟ್ಟಿದ ಕಂಬಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತಿದ್ದಾಯಿತು. ಹೊಸ ನಕ್ಷೆ ತಯಾರು ಮಾಡಿ, ತಳಪಾಯ ಹಾಕಿದರು. ಕಂಬಗಳೂ ಏರಿದವು. ಇಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳು ಸವೆದಿದ್ದವು. ರಾಜನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬದಲಾಯಿತು. ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಸುಂದರ ಕಟ್ಟಡಕ್ಕಿಂತಲೂ ನಾನಾ ಕಲೆಗಳ ಸಂಗಮವಾಗಿ ಇರುವಂತೆ ಸ್ಮಾರಕ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡುವುದು ಲೇಸೆಂದು ತೀರ್ವನಿಸಿದ. ಮತ್ತೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಬಿಚ್ಚಿದರು. ರಾಜನ ಅಭಿಲಾಷೆಯಂತೆ ಹೊಸ ಕಲಾಪೂರ್ಣ ಕಟ್ಟಡದ ಕೆಲಸ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ವರ್ಷ ಕಳೆದಂತೆಲ್ಲ ರಾಜನ ನಿರ್ಧಾರ ಬದಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ದುಡಿದು ಶಿಲ್ಪಿಗಳು ಕಲಾಮಯವಾದ ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದರು.
