ಹೇಗೂ ಇರಲಿ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ, ‘ಮಗಧ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ನಿರ್ವತೃ ಗುರುಚಾಣಕ್ಯರು ತಾವೆಯೋ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದ. ‘ಹೌದು, ನಾನೇ ಏನಾಗಬೇಕು?’ ಎಂದು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ತುಂಬಿದ ಕಂಚಿನ ಕಂಠದಲ್ಲಿ ವಿದೇಶಿಗನನ್ನು ಚಾಣಾಕ್ಯರು ಮರುಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. ವಿದೇಶಿಗ ಮತ್ತೂ ದಿಗ್ಭ›ಮೆಯಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೆ ಸಂಭಾಳಿಸಿಕೊಂಡು, ‘ಮಗಧದಂಥ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ನಿರ್ವತೃಗಳಾದ ತಾವು ಇಷ್ಟು ಸರಳಜೀವನದಲ್ಲಿ... ನನಗೆ ನಂಬಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ!’ ಎಂದ. ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಚಾಣಾಕ್ಯರು, ‘ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಗೆ ಸಿಂಹಾಸನವಾಗಲಿ, ಸಿರಿವಂತಿಕೆಗಳು ಅಳತೆಗೋಲಲ್ಲ. ಅನನ್ಯ ವಿಚಾರಧಾರೆ, ದೂರದರ್ಶಿತ್ವ, ತ್ಯಾಗ ಹಾಗೂ ವಿಶಾಲಹೃದ್ಭಾವಗಳು ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ಸನ್ನೆಗೋಲುಗಳಲ್ವೆ?’ ಎಂದರು.
