ಮಲ್ಲೇಶನಪಾಳ್ಯಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಏಕೆ?

ಬೂದಿಕೋಟೆ: ಬಂಗಾರಪೇಟೆ ತಾಲೂಕಿನ ಆಂಧ್ರ ಹಾಗೂ ತಮಿಳುನಾಡು ಗಡಿಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರುವ ಹಾಗೂ ಕಾಡಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಮಲ್ಲೇಶನಪಾಳ್ಯ ಗ್ರಾಮ ಆಧುನಿಕ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ರಸ್ತೆ, ಸಾರಿಗೆ, ವೈದ್ಯಕೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸೇರಿ ಹಲವು ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳಿಂದ ವಂಚಿತವಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕಾಣದ ಕುಗ್ರಾಮವಾಗೇ ಉಳಿದಿದೆ.

ಮಲ್ಲೇಶನಪಾಳ್ಯದಲ್ಲಿ 250 ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಇದ್ದು, 29 ಮನೆಗಳು, 90 ಮಂದಿ ಮತದಾರರಿದ್ದಾರೆ. ಗ್ರಾಮದ ಸುತ್ತ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶವಿರುವ ಕಾರಣ ಕಾಡಾನೆಗಳ ಉಪಟಳ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದು, ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಗ್ರಾಮದ ರೈತನೊಬ್ಬನನ್ನು ಕಾಡಾನೆ ಬಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದೆ.

ಸರಿಯಾದ ರಸ್ತೆಯಿಲ್ಲ: ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದ ರಸ್ತೆ ಹಾಗೂ ಸಾರಿಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇಲ್ಲ. ಮಣ್ಣಿನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೇ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕು. ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಪಡಿತರ ಪಡೆಯಲು 6 ಕಿಮೀ ದೂರದ ಭತ್ಲಹಳ್ಳಿಗೆ ನಡೆದೇ ಹೋಗಬೇಕು.

ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಯಿಲ್ಲ: ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಅಂಗನವಾಡಿ ಇಲ್ಲ. ಸರ್ಕಾರಿ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆಯಿದ್ದು, ಕರೊನಾ ಆರಂಭಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆಯೇ ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಶಿಕ್ಷಕರು ಬರದ ಕಾರಣ ಶಾಲೆಗೆ ಬಿಗ ಜಡಿಯಲಾಗಿದೆ. 1ರಿಂದ 8ರವರೆಗೆ ತಳೂರಿಗೆ ಮತ್ತು 9ರಿಂದ 10ನೇ ತರಗತಿಗಾಗಿ ದೋಣಿಮಡಗು ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಕಾಡಿನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದೇ ಹೋಗಬೇಕು. ಇದರಿಂದ ಬಹಳಷ್ಟು ಮಕ್ಕಳು ಶಿಕ್ಷಣ ವಂಚಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

40 ಕಿಮೀ ಪ್ರಯಾಣ: ಆರೋಗ್ಯದ ಸಮಸ್ಯೆ ಉಂಟಾದರೆ ಸುಮಾರು 40 ಕಿಮೀ ದೂರದ ಬಂಗಾರಪೇಟೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಗ್ರಾಮಸ್ಥರ ಆರೋಗ್ಯ ವಿಚಾರಿಸಲು ಆರೋಗ್ಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಇತ್ತ ತಲೆ ಹಾಕುತ್ತಿಲ್ಲ. ಸರ್ಕಾರ ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಆಶಾ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯನ್ನು ನೇಮಿಸಿದ್ದರೂ ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ಕೊಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವುದು ಗ್ರಾಮಸ್ಥರ ಅಳಲು.

ಸೂರು ಕಲ್ಪಿಸದ ಗ್ರಾಪಂ: ಚರಂಡಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಸ್ವಚ್ಛತೆ ಇಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಗಬ್ಬುನಾಥ ಬೀರುತ್ತಿದೆ. ಮಳೆ ಬಂದರೆ ನೀರೆಲ್ಲಾ ಮನೆಗಳಿಗೆ ನುಗ್ಗುತ್ತದೆ. ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಾಗಲಿ, ಪಂಚಾಯಿತಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಾಗಲೀ ಇತ್ತ ಸುಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಮನೆಗಳು ಬೀಳುವ ಹಂತದಲ್ಲಿದ್ದು, ಮನೆಗಾಗಿ ಪಂಚಾಯಿತಿಗೆ ಮನವಿ ಮಾಡಿದರೂ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಹಲವು ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಪಡಿತರ ಕಾರ್ಡ್ ವಿತರಣೆಯಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಗ್ರಾಮಸ್ಥರ ದೂರು.