ಇಂದಿನ ಯುವ ಜನಾಂಗದಲ್ಲಿ ಹಳ್ಳಿಯನ್ನು ತೊರೆದು ಪೇಟೆಯತ್ತ ಪ್ರವಾಹವಾಗಿ ವಲಸೆ ಹೋಗುವ ಚಾಳಿ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ಕೂಡ ಹಳ್ಳಿಯ ವರನಿಗಿಂತ ಮಹಾನಗರ ವಾಸಿ ವರನನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಸಾಮೂಹಿಕ ಸನ್ನಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಇದರಿಂದ ವಿವಾಹ ಇಚ್ಛಿತ ಗಂಡುಗಳು ಪೇಟೆ ಮತ್ತು ನಗರಗಳನ್ನು ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡಿವೆ. ಆದರೆ ಇವತ್ತಿನ ಮಹಾನಗರಗಳು ಪ್ರಾಣಿ, ಪಕ್ಷಿ, ಮರ ಗಿಡಗಳಿಲ್ಲದ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಕುರುಹು ಕಾಣಸಿಗದ ಜನ ದಟ್ಟಣೆಯ ರಾಸಾಯನಿಕ ಪ್ರಯೋಗ ತಾಣಗಳಾಗಿವೆ. ಘೋರ ಮಾಲಿನ್ಯ ಪ್ರವಾಹದ ದುರ್ಗಂಧದ ಮಧ್ಯದ ಬದುಕೇ ಇಂದು ಮಹಾನಗರ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಬಾವಿ, ಕೆರೆ,ನದಿಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಇರದ ರಾಸಾಯನಿಕ ತ್ಯಾಜ್ಯಭರಿತ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಕಲುಷಿತ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯಲೇಬೇಕಾದ ದುರವಸ್ಥೆಯಿದೆ. ರಾಸಾಯನಿಕ ಮಿಶ್ರಿತ ಗಾಳಿಯನ್ನೇ ಸೇವಿಸಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯೇ ಆಧುನಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಇನ್ನು ನದಿಗಳಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನೂ ಮಲಿನವಾಗಿಸಲಾಗಿದೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಬೆಂಗಳೂರು ಬಳಿಯ ವೃಷಭಾವತಿ ನದಿ ಸಾಕ್ಷಿ. ಇಂದಿನ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ವರದಿಗಳು ನದಿಗಳ ನೀರು ಪಾನ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಅವುಗಳನ್ನು ಬಾಯಿಗೆ ಹಾಕಬೇಡಿ, ಸ್ನಾನಕ್ಕೂ ಬಳಸದಿರಿ ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತವೆ. ಇನ್ನು ಇಂತಹ ನದಿಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮಾಡುವ ಯೋಜನೆಗಾಗಿ ಮತ್ತೊಂದಿಷ್ಟು ರಾಸಾಯನಿಕಗಳನ್ನು ತಂದು ಅವಕ್ಕೆ ಸುರಿದು ಪ್ರಯೋಗಕ್ಕೆ ಮುಂದಾಗಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ಎಲ್ಲ ಹಿನ್ನೆಲೆಗಳಿಂದ ಮಹಾನಗರಗಳೆಂಬ ಮಾಯನಗರಿಯ ಭ್ರಮೆ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಮೋಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಶುದ್ಧ ನೀರು ಮತ್ತು ಗಾಳಿ ಇರುವ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕು ಕಟ್ಟುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಯುವ ಜನಾಂಗದಿಂದ ಆಗಲಿ ಎಂದು ಶ್ರೀಗಳು ವಿವರಿಸಿದರು.
