ಭೂ ಸಕ್ರಮಕ್ಕಾಗಿ ರಬ್ಬರ್ ನಂಟು ತೊರೆಯುತ್ತಿರುವ ರೈತರು!I rubber farmar

ರಬ್ಬರ್ (rubber) ಬೆಳೆಗೆ ಪ್ರಸ್ತುತ ನಾಲ್ಕೈದು ವರ್ಷದ ಬಳಿಕ ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಉತ್ತಮ (good) ಎನ್ನಬಹುದಾದ ಧಾರಣೆ ಬಂದಿದೆ. ಕೆಜಿಗೆ 200 ರೂ. ದೊರೆಯುತ್ತಿದೆ. ಆದರೂ ಎರಡು - ಮೂರು ದಶಕಗಳಿಂದ ರಬ್ಬರ್ ಮರಗಳನ್ನು ಬೆಳೆದ ಅನೇಕರು ಈಗ ಆ ಮರಗಳನ್ನೇ ಕಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಸರ್ಕಾರ (government) ದ ಕಾಯ್ದೆ!

ಬಗರ್‌ಹುಕುಂ ಜಮೀನು ಮಂಜೂರಾತಿ ಮಾಡಲು ರೂಪಿಸಿರುವ ಕಾಯ್ದೆ ಕಡಿತಲೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಯಾವುದೇ ಬಗರ್‌ಹುಕುಂ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರಬ್ಬರ್ ಬೆಳೆಯಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ರೈತರಿಗೆ ಮಂಜೂರು ಮಾಡಲು ಅವಕಾಶವೇ ಇಲ್ಲ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಈ ಅಂಶ ರಬ್ಬರ್ ಬೆಳೆಗಾರರ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದು ನಿಂತ ಮರಗಳಿಗೆ ಕೊಡಲಿಯೇಟು ಬೀಳುತ್ತಿದೆ.

ಮಲೆನಾಡು ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬಗರ್‌ಹುಕುಂ ಜಮೀನು ಸಮಸ್ಯೆಯಿದೆ. ನೂರಾರು ಬಗರ್‌ಹುಕುಂ ಸಾಗುವಳಿದಾರರು ಗುಡ್ಡ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ರಬ್ಬರ್ ಬೆಳೆದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಭೂಹಕ್ಕು ಇತ್ಯರ್ಥ ಪ್ರಕರಣ ಅಂತಿಮಘಟ್ಟ ತಲುಪಿದೆ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮರಗಳ ಕಡಿತಲೆ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಭೂಹಕ್ಕು ಕೈತಪ್ಪಿಹೋಗುವ ಆತಂಕ ಅನೇಕರನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ರಬ್ಬರ್ ಮರಗಳು ಧರೆಗುರುಳುತ್ತಿವೆ.

ಇದು ಭೂಮಿ ಹಕ್ಕು ಪಡೆಯುವ ಅಂತಿಮ ಹಂತದಲ್ಲಿರುವವರ ಕಥೆಯಾದರೆ, ಈಗಾಗಲೇ ಬಗರ್‌ಹುಕುಂ ಸಾಗುವಳಿ ಚೀಟಿಗಾಗಿ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದವರು ಭವಿಷ್ಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಈಗಲೇ ರಬ್ಬರ್ ನಂಟು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮೂರು ದಶಕಗಳಿಂದೀಚೆಗೆ ನೆರೆಯ ಕೇರಳಿಗರ ಮೂಲಕ ಜಿಲ್ಲೆಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟ ರಬ್ಬರ್ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಸತ್ಯ.

ರೈತರು ರಬ್ಬರ್ ಬೆಳೆಯಿಂದ ವಿಮುಖರಾಗಲು ಮತ್ತಷ್ಟು ಕಾರಣಗಳಿವೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿರುವುದು ಬೆಲೆಯ ಅಸ್ಥಿರತೆ. ದಕ್ಷಿಣಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಸುಳ್ಯದಲ್ಲಿ 1960ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ರಬ್ಬರ್ ಕೃಷಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿಂದ ರಾಜ್ಯದ ಮಲೆನಾಡು ಹಾಗೂ ಕರಾವಳಿ ಜಿಲ್ಲೆಗಳನ್ನು ಇದು ನಿಧಾನವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಕೇರಳ ಮಂದಿ ಮೂಲಕ ಹೊಸನಗರ ತಾಲೂಕಿನ ರಿಪ್ಪನ್‌ಪೇಟೆ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ರಬ್ಬರ್ ತೋಟಗಳು ತಲೆ ಎತ್ತಿದವು.

2011ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ನೈಸರ್ಗಿಕ ರಬ್ಬರ್‌ನ ಬೆಲೆ ಕೆಜಿಗೆ ಸುಮಾರು 240 ರೂ. ತಲುಪಿತ್ತು. 2023ರಲ್ಲಿ ಸರಾಸರಿ 195 ರೂ.ಗೆ ಕುಸಿದಿತ್ತು. ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಉತ್ಪಾದನೆ ವೆಚ್ಚ, ಕನಿಷ್ಟ ಲಾಭ ಎಲ್ಲ ಸೇರಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ನೈಸರ್ಗಿಕ ರಬ್ಬರ್‌ನ ಬೆಲೆ ಕೆಜಿಗೆ ಕನಿಷ್ಠ 323 ರೂ. ಇರಬೇಕು. ಆದರೆ ಬೆಲೆಯ ಅಸ್ಥಿರತೆಯ ಹೊಯ್ದಟದಲ್ಲಿ ರಬ್ಬರ್ ಬೆಳೆಗಾರ ನೆಮ್ಮದಿ ಕಾಣಲೇ ಇಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ರಬ್ಬರ್ ಕೃಷಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

ಕೇರಳದಿಂದ ಬಂದ ಜನರು ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ರಬ್ಬರ್ ಹಾಗೂ ಶುಂಠಿಯನ್ನು ವಾಣಿಜ್ಯ ಬೆಳೆಯಾಗಿ ಪರಿಚಯಿಸಿದರು. ಇಲ್ಲಿನವರ ಜಮೀನನ್ನು ಗುತ್ತಿಗೆಗೆ ಪಡೆದು ಈ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಆರಂಭದ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಕೆಗಿಂತ ರಬ್ಬರ್ ಹೆಚ್ಚು ಲಾಭದಾಯಕ ಎಂಬ ಸ್ಥಿತಿಯಿತ್ತು. ಆದರೆ ಕ್ರಮೇಣ ಅಡಕೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಚೇತರಿಕೆ ಹಾಗೂ ಸ್ಥಿರತೆ ಕಂಡಿತು. ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಸ್ಥಿತ್ಯಂತರದಲ್ಲಿದ್ದ ರಬ್ಬರ್ ಬೆಳೆಗಾರರು ರಬ್ಬರ್ ಕಡಿದು ಅಡಕೆ ಬೆಳೆಯಲು ಮುಂದಾದರು.

ಎಲ್ಲ ಕೃಷಿಗೆ ಕಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ರಬ್ಬರ್ ತೋಟದ ನಿರ್ವಹಣೆಗೂ ಕೃಷಿ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಕೊರತೆ ಎದುರಾಗಿದೆ. ಟ್ಯಾಪಿಂಗ್ ಮಾಡುವಾಗ ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಇಲ್ಲದೆ ಹೋದರೆ ಮರಗಳಿಗೆ ಹಾನಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವರು ತೋಟವನ್ನು ಗುತ್ತಿಗೆಗೆ ನೀಡುವುದೂ ಉಂಟು. ರಬ್ಬರ್ ಮರಗಳು 30-40 ವರ್ಷ ಮಾತ್ರ ಫಸಲು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಬಳಿಕ ಅವುಗಳನ್ನು ಕಡಿದು ತೆಗೆಯಬೇಕು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕ ರಬ್ಬರ್ ಬೆಳೆಗಾರರು ಅಡಕೆಯತ್ತ ವಾಲಿದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಅಡಕೆಯಂತಹ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ರಬ್ಬರ್‌ಗಿಲ್ಲ. ರಿಪ್ಪನ್‌ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ 3-4 ಮಂಡಿಗಳಿವೆ. ಇಲ್ಲಿಗೆ ರಬ್ಬರ್ ಹಾಲು ಇಲ್ಲವೆ ಶೀಟ್‌ಗಳನ್ನು ರೈತರು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಬಹುದು. ರಬ್ಬರ್ ಮಂಡಳಿ ಇದ್ದರೂ ಅದು ಮಲೆನಾಡು ಬೆಳೆಗಾರರಿಗೆ ಬಲುದೂರ. ಇವೆಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳು ಕೃಷಿಕರನ್ನು ರಬ್ಬರ್ ಬೆಳೆಯಿಂದ ವಿಮುಖಗೊಳಿಸುತ್ತಿವೆ.