ಅರಿವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ನಿಸ್ವಾರ್ಥವಾಗಿ ಹಂಚಿದ ಋಷಿಗಳು, ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸರ್ವದಾ ಲೋಕೋಪಕಾರಕರು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ವೇದವ್ಯಾಸ, ವಸಿಷ್ಠ, ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಾದಿ ಋಷಿಗಳು. ಚರಕ, ಸುಶ್ರುತ, ಮಿಹಿರ, ಆರ್ಯಭಟ, ಚಾಣಕ್ಯ, ಶಂಕರ, ರಾಮಾನುಜ, ಮಧ್ವರೇ ಮೊದಲಾದವರು ಈ ನೆಲದ ಅರಿವಿನ ಬೇರುಗಳು. ಅರಿವಿನಿಂದ, ಅರಿವಿಗಾಗಿ, ಅರಿವಿನಲ್ಲಿ, ಅರಿಯುತ್ತಲೇ ಬದುಕಿದವರು. ಎಲ್ಲ ರೋಗಗಳಿಗೂ ಮೂಲ ಅರಿವುಗೇಡಿತನ. ಅದನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು ಜ್ಞಾನದ ವಿಶೇಷ ಮಜಲುಗಳನ್ನು ಲೋಕದ ಮುಂದೆ ತೆರೆದಿಟ್ಟ ಎಲ್ಲ ಹಿರಿಯರು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳೆ. ಇವರನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರಪರಂಪರೆ ಸರ್ವದಾ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಅರಿವು ಹೊಂದಲು ತೊಂದರೆ ನೀಡಿದವರನ್ನು ಬಗ್ಗು ಬಡಿದು ಜನರ ನೆಮ್ಮದಿಗೆಡದಂತೆ ರಕ್ಷಿಸುವ ಮಹಾವೀರರು ಶಾಸ್ತ್ರ ತೇಜಸ್ಕರು. ಕರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಕಾಲದ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಪೂರೈಸಿ, ನಿತ್ಯಜೀವನ ಹಳಿತಪ್ಪದಂತೆ ಕಾಪಿಡುವವರು. ಸ್ವೋಚಿತ ವರ್ಣಾಶ್ರಮ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವರು. ಎಲ್ಲರ ಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಮೇಲೇರುತ್ತ ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸದವನು. ಇದನ್ನೇ ವ್ಯಾಸರೂ ಬೆಂಬಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.
