ಮೋಹನ ತರಂಗಿಣಿ 42 ಸಂಧಿ ಮತ್ತು 2800 ಪದ್ಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸಾಂಗತ್ಯ ಕಾವ್ಯವಾಗಿದೆ. ಕನಕದಾಸರು ಈ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯ ಅವರನ್ನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ವಿಜಯನಗರವೇ ಕನಕದಾಸರಿಗೆ ದ್ವಾರಕಾಪುರಿಯಾಗಿ ಕಂಡಿತ್ತು. ದಂಡನಾಯಕರಾಗಿದ್ದ ಕನಕದಾಸರು ವಿಜಯನಗರದ ರಾಜವೈಭವ, ರಾಜಸಭೆ, ಜಲಕ್ರೀಡೆ, ಓಕುಳಿಯಾಟ, ನವರಾತ್ರಿ ಉತ್ಸವ, ಯುದ್ಧ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡು ಅದನ್ನೇ ಕಾವ್ಯಕ್ಕೆ ಅಳವಡಿಸಿದರು. ಹಾಗಾಗಿ ಮೋಹನ ತರಂಗಿಣಿಯಲ್ಲಿ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಯ ಜತೆಗೆ ವಿಜಯನಗರದ ಸಮಕಾಲೀನ ಜೀವನ ಚಿತ್ರಣವೂ ಇದೆ ಎಂದರು.