ರೈತರು ತಾವು ಬೆಳೆದ ಬೆಳೆಗೆ ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ದಲ್ಲಾಳರು ರೈತರ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಹರಾಜು ಹಾಕಿ ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಬೆವರು ಸುರಿಸಿ ದುಡಿದ ಉತ್ಪನ್ನಗಳಿಗೆ ಕಡಿಮೆ ಕಾಸಿಗೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿ ಮನೆಗೆ ಕಡೆ ನಡೆದರೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆಲೆಗೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿ ದಲ್ಲಾಳಿಗಳು ಹಣ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದಾಗಿ ರೈತರ ಬದುಕು ಮೂರಾಬಟ್ಟೆಯಾಗಿತ್ತು. ಜತೆಗೆ ಹವಾಮಾನದ ವೈಪರೀತ್ಯ. ಒಂದು ವರ್ಷ ವಿಪರೀತ ಮಳೆಯಿಂದ ಬೆಳೆ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋದರೆ, ಮತ್ತೊಂದು ವರ್ಷ ಮಳೆಯಿಲ್ಲದೆ ಬೆಳೆ ಒಣಗುವಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ರೈತರ ಬದುಕು. ಇಷ್ಟಾದರೂ, ನಮ್ಮನ್ನಾಳುವ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಲೋಕಸಭೆ, ವಿಧಾನ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ರೈತರ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ, ಬೆಳೆ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತುಟಿ ಬಿಚ್ಚುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳಿಂದಾಗಿ ರೈತ ಸಾಲದ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕುಟುಂಬವನ್ನೂ ಬೀದಿ ಪಾಲು ಮಾಡುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿತ್ತು. ಕೃಷಿ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ದೀರ್ಘ ಕಾಲದ ಉತ್ತರವೆಂಬಂತೆ ಪಾಳೇಕರ್ ಸಾವಯವ ಕೃಷಿ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ. ಆ ಮೂಲಕ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿ ಕೃಷಿಕನಾಗಿ ರೈತನಾಗಿ, ತಾನೂ ಬದುಕಿ, ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಬದುಕಿಸುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುವವರಿಗೆ ಎಪ್ಪಿಕೆ ಒಂದೇ ದಾರಿ ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದರು.