ರೋಷನ್ ಚೋಪ್ರರವರ " ವೇಶ್ಯೆಯರ ಮನದಾಳದ ಮಾತುಗಳು" ಸ್ತ್ರೀ ಸಂವೇದನೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಬಿಂಬಿಸಿತು. ಕವಿಗೋಷ್ಠಿಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಚಿಸಿದ ಕುಮಾರ್ ಹೊನ್ನೇನಹಳ್ಳಿ ಯವರ ಕವನ "ನಗರವೆಂಬ ಮಕರಂದ" ಕವಿಗೋಷ್ಠಿಯ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು. ಮನಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಹಿನ್ನಲೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಈ ಕವನ ಕೇವಲ ಸುಖದ ನೆಪಕ್ಕಾಗಿ ನಗರ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ಹಪಹಪಿಸುವ ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಗಳನ್ನು, ನಗರ ಜೀವನದ ಉಪಾಧಿಗಳನ್ನು ಹಲವು ರೂಪಕ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಮೆಗಳ ಮೂಲಕ ಸೊಗಸಾಗಿ ವಾಚಿಸಿದರು. ಒಟ್ಟಾರೆ ಪ್ರಧಾನ ಕವಿಗೋಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಭಾವಕೋಶವನ್ನು ಒಡೆಯುವ ಉದ್ದೀಪನಗಳಂತೆ ಕೆಲವು ಕವನಗಳು ಕಂಡುಬಂದರೆ, ಉಳಿದವರ ಕವನಗಳು ಗದ್ಯದ ತುಣುಕುಗಳಾಗಿ,ಕೇವಲ ಹೇಳಿಕೆಗಳಾಗಿ,ಸಲಹೆಗಳಾಗಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡವು. ಇಂತಹ ಕರೋನಾ ಸಂಕಷ್ಟದ ಮಧ್ಯೆಯೂ ಕವಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಹೃದಯಿಗಳು ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಂತರವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿಸಿದರು.
