ಅತ್ಯಂತ ಭವ್ಯವಾದ ಇತಿಹಾಸ, ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ನಾಡು ನಮ್ಮದು. ಕನ್ನಡ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಶಬ್ದ, ಮಾತು ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೂ ಮೀರಿದ ಜೀವನ ವಿಧಾನ. ಕನ್ನಡ ಕಲಿಯುವ, ಮಾತನಾಡುವ ಮೂಲಕ ನಾವು ದೊಡ್ಡ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಸೌಧವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಯಾವ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೋ, ಬಳಸಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೋ ಆ ಭಾಷೆಯ ಇತಿಹಾಸದಿಂದ ನಾವು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟೋ ಭಾಷೆಗಳಿವೆ. ಆ ಎಲ್ಲ ಭಾಷೆಗಳು ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಪ್ರಚುರಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ‘ಜಯ ಭಾರತ ಜನನಿಯ ತನುಜಾತೆ, ಜಯ ಹೇ ಕರ್ನಾಟಕ ಮಾತೆ’ ಕನ್ನಡ ನಮಗೆ ತಾಯಿಯಾದರೆ, ಕನ್ನಡಮ್ಮಳ ತಾಯಿ ಭಾರತ ಮಾತೆ. ಕದಂಬರ ಕಾಲದಿಂದ ಕನ್ನಡದ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಪಂಪ ಆದಿಕವಿ. ಬಳಿಕ ರನ್ನ, ಪೊನ್ನ, ಜನ್ನ, ಲಕ್ಷ್ಮೀಶ, ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ಸೇರಿ ಅನೇಕ ಪ್ರಾಚೀನ ಕವಿಗಳು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಸಾಹಿತ್ಯಿಕವಾಗಿ ಶ್ರೀಮಂತಗೊಳಿಸಿದರು. ಶರಣರ ವಚನಗಳು, ದಾಸರ ತತ್ವಗಳು ಭಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ಜ್ಞಾನದ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಹರಿಸಿವೆ. ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರ ‘ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣ ದರ್ಶನಂ’ ದಿವ್ಯತೆಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಸರಳವಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಗಹನವಾದ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದವರು ಬೇಂದ್ರೆ. ಜೀವನದ ಯೋಗ ಧರ್ಮವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟವರು ಡಿವಿಜಿ. ಇನ್ನು ಪುತಿನ, ಅನಕೃ, ತರಾಸು, ಕೆ.ಎಸ್.ನರಸಿಂಹಸ್ವಾಮಿ ಸೇರಿ ಅನೇಕರು ಜ್ಞಾನ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಹರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣ ಅಡಿಗರು, ಶಿವರಾಮ ಕಾರಂತ, ತೀನಂಶ್ರೀ, ವಿ.ಸೀತಾರಾಮಯ್ಯ, ಎಸ್.ಎಲ್. ಭೈರಪ್ಪ ಹೀಗೆ ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಎಷ್ಟು ಅಭಿರುಚಿಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ಅವರ ಬದುಕು ಕೂಡ ಮಾದರಿಯಾದುದು. ಈ ಎಲ್ಲ ಸಾಧಕರು ನಡೆ-ನುಡಿ ಒಂದೇ ಎಂಬಂತೆ ಬಾಳಿದವರು. ಇಷ್ಟು ಜನರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸಿದರೆ ಸಾಕು ನಮ್ಮ ಜೀವನ ಸಾರ್ಥಕವಾಗುತ್ತದೆ.