teju belavadi: ನಾನು ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ, ಓದಲು, ಬರೆಯುವುದು ಕಲಿತಿದ್ದು ಎಂಟನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ. ಮಾತೃಭಾಷೆಯೇ ಓದಲು, ಬರೆಯಲು ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ ಅಂತ ನನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಕೀಳರಿಮೆ ಮೂಡಿಸಿದ್ದೂ ಇದೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಬಹುಬೇಗನೇ ಕನ್ನಡ ಕಲಿತೆ. ಮಹಿಳಾ ಸಮಾಜ ಸ್ಕೂಲ್ ಸೇರಿದಾಗ ಕನ್ನಡ ಓದಲು, ಬರೆಯಲು ಮುಂದಾದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ದಿನಚರಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಇನ್ನು ನೀನಾಸಂ ಸೇರಿದ ಬಳಿಕ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಈಗ ಕನ್ನಡದಿಂದಲೇ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಮಗಳಿಗೂ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿಯೇ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತೇವೆ. ಅವಳು ಕೂಡ ಅಷ್ಟೇ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಇದು ಅವಳ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿದ್ದು, ಅವಳು ಕೂಡ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರ ಜತೆಗೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿಯೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾಳೆ.