ಪರಮಸಾಧನೆ

ಗೃಹಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆಯಾಗಿ ಮಾಡುವಾಗ ಅವೇ ಸಾಧನೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಇದು ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಕರ್ಮಯೋಗ ತತ್ತ್ವದ ಜೀವಂತ ಉದಾಹರಣೆ. ದೇವಕೇಂದ್ರಿತ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾರ್ಯವೂ ಪೂಜೆಯೇ. ಇಂದಿನ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಸೌಲಭ್ಯ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ಸಂಸ್ಕಾರ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ವಿದ್ಯೆ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಕೌಶಲ್ಯ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಲಿಸುತ್ತೇವೆ; ಆದರೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಕರುಣೆ, ಸೇವೆ, ದಾನ, ಭಕ್ತಿ ಇವುಗಳನ್ನು ಎಷ್ಟು ಕಲಿಸುತ್ತೇವೆ?

ವಿನೋಬಾ ಭಾವೆಯವರ ತಾಯಿ ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸುವುದು ಏನೆಂದರೆ, ಒಳ್ಳೆಯ ಸಮಾಜ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಬೇಕಾದರೆ ಮೊದಲು ಒಳ್ಳೆಯ ಮನೆಗಳು ಬೇಕು; ಮನೆಗಳಿಗೆ ದೇವಕೇಂದ್ರಿತ ತಾಯಂದಿರು ಬೇಕು. ವಿನೋಬಾ ಭಾವೆಯವರ ತಾಯಿಯ ಜೀವನವು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವ ಮಹಾಸತ್ಯವೇನೆಂದರೆ: ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆ ಎಂದರೆ ಲೋಕತ್ಯಾಗವಲ್ಲ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಬದುಕುವುದು. ಅಡುಗೆಮನೆಯಲ್ಲೂ ಧ್ಯಾನವಿರಬಹುದು; ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದೂ ಯಜ್ಞವಾಗಬಹುದು; ಗೃಹಸ್ಥ ಜೀವನವೂ ಮೋಕ್ಷಮಾರ್ಗವಾಗಬಹುದು.

ಸಾಮಾನ್ಯ ಗೃಹಿಣಿಯೊಬ್ಬಳು ದೇವಕೇಂದ್ರಿತ ಬದುಕಿನಿಂದ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಬಲ್ಲಳು. ಅದರ ಮೂಲಕ ದೊರೆಯುವ ಸಂದೇಶ ಸ್ಪಷ್ಟ: ಜೀವನದ ಮಹಿಮೆ ಕೆಲಸದ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಲ್ಲ, ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿದೆ. ಕೆಲಸ ಎಷ್ಟು ಸಾಮಾನ್ಯವಾದರೂ, ಅದು ದೇವಸ್ಮರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದರೆ ದೈವೀಕವಾಗುತ್ತದೆ. ವಿನೋಬಾ ಭಾವೆ ಅವರ ತಾಯಿಯ ಜೀವನ ನಮಗೆ ಹೇಳುವುದು ಕೂಡ ಇದನ್ನೇ: ದೇವರನ್ನು ನೆನೆದು ಬದುಕಿದ ಗೃಹಸ್ಥ ಜೀವನವೇ ಪರಮ ಸಾಧನೆ.