ಅಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪಥದಲ್ಲಿ, ಹಲವಾರು ಸಾಧಕರೂ ತಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಇಂತಹುದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಳ್ಳುವುದುಂಟು. ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವ ಅಂತ್ಯರಹಿತ ಲೌಕಿಕ ಆಸೆ ಹಾಗೂ ಅವುಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದ ವ್ಯಾಮೋಹಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಎದುರು ನಿಂತಿರುವ ಅಂತರಂಗಶತ್ರುಗಳು, ತಮ್ಮ ಹೋರಾಟದಿಂದ ವಿಚಲಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅದರಿಂದ ವಿಮುಖರಾಗಲು ಹಲವೊಮ್ಮೆ, ಇಂತಹ ಸಾಧಕರು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಉಂಟು! ಮಾನಸಿಕ ಚಾಪಲ್ಯಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯ ಭೋಗಗಳು ಕೂಡ ಪರಮಾತ್ಮನ ಸೃಷ್ಟಿಯೇ ಅಲ್ಲವೇ, ಎಂದು ತಮ್ಮ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ! ಲೌಕಿಕ ಆಸೆ ಹಾಗೂ ವ್ಯಾಮೋಹಗಳು ತಮ್ಮ ಬಹುಕಾಲದ ಬಂಧುಮಿತ್ರರಂತೆ ತೋರುವ ಈ ಸನ್ನಿವೇಶದಿಂದ ಪಾರಾಗಲು, ನಾವು ತಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿಯೇ ಇರುವ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಶರಣಾಗಿ, ಅವನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು. ಆಗ ನಮ್ಮ ಅಂತರಂಗ ಸಾರಥಿಯಾದ ಪರಮಾತ್ಮನು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಪಥದಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ. ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ, ಆದರೆ ದೃಢವಾಗಿ, ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನಂತೆಯೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಿ ನಮ್ಮ ಅಂತರಂಗ ಸಾರಥಿಯು ನಮಗೆ ಗೀತೆಯನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದುವೇ ನಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿಯೇ ಉದ್ಭವವಾಗುವ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಅದರ ಪಿಸುಮಾತನ್ನು ಕೇಳಬೇಕಾದರೆ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಆಸೆ ಹಾಗೂ ವ್ಯಾಮೋಹಗಳ ಗದ್ದಲವನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮ ಅಂತರಂಗಸಾರಥಿಗೆ ಶರಣಾಗಿ ಅವನಲ್ಲಿ ಮೊರೆಹೋಗಬೇಕು ಹಾಗೂ ದೃಢಮನೋಶಕ್ತಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು.
