ನಾವು ಧರ್ಮಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮತ್ತು ಯೋಗ ವಿಜ್ಞಾನ ಕಾಲೇಜು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವಾಗ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಯ ಕಾಲಘಟ್ಟ ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತು. ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯತ್ತ ನಮ್ಮ ಒಲವು ಜಾಸ್ತಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಮ್ಮತನವನ್ನು, ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನು ತೊರೆದು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ಒಗ್ಗಿಕೊಳ್ಳಲು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದೆವು. ಆಗ ಎಲ್ಲರ ಬಾಯಲ್ಲೂ ಒಂದೇ ಮಾತು, ‘ವೆಸ್ಟ್ ಈಸ್ ಬೆಸ್ಟ್’ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ವಿದೇಶಿ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಧಾವಂತ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಇತ್ತು. ಆಗ ನನಗೆ ಚಿಂತೆ ಕಾಡಿತು. ನಮ್ಮತನ, ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ದುರ್ಬಲವಾದುದು ಎಂದು ನಮಗೆ ಅನ್ನಿಸಿದರೆ ಹೇಗೆ? ವಿದೇಶಿ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ವೈಭವೀಕರಿಸಿ ನಮ್ಮತನವನ್ನು ಕೀಳು ಮಾಡುವುದು ಉಚಿತವಾದುದಲ್ಲ. ನಾವು ಇತರರಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ತೆರೆದಿಡಬೇಕು ಎಂಬ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಿತು. ಗ್ರಾಮಾಭಿವೃದ್ಧಿ, ಸ್ವಾವಲಂಬನೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ಮೂಲಕ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರತಿ ಪ್ರಜೆಗೂ ಭಾರತೀಯ ಸರಿಸಾಟಿ ಎಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಡುವಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದೆವು. ಹೀಗೆ ಪ್ರಕೃತಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ, ಯೋಗ ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದೆವು. ಈಗ ಎಲ್ಲರೂ ಅದನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ, ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಕೃತಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮತ್ತು ಯೋಗ ನಮ್ಮ ದೈಹಿಕ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನೂ ಕಾಪಾಡುತ್ತದೆ. ಈಗಿನ ಕರೊನಾ ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ಉದ್ಯೋಗ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಮಾನಸಿಕ ಖಿನ್ನತೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನಾನು ಸದಾ ಚಟುವಟಿಕೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಈಗ ನನ್ನ ಧರ್ಮಪತ್ನಿ, ಮಗಳು, ಕುಟುಂಬದವರೆಲ್ಲ ‘ನೀವು ಎಲ್ಲಿಗೂ ಹೋಗಬೇಡಿ, ಏನೂ ಮಾಡಬೇಡಿ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬಂದಿರುವ ಸಮಸ್ಯೆ. ಕರೊನಾದಿಂದ ಬಂದ ಆಘಾತಗಳನ್ನು ಸಮಚಿತ್ತದಿಂದ ಎದುರಿಸಬೇಕಿದೆ. ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರತೆ ಮತ್ತು ದೃಢತೆ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ. ಯೋಗ-ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಮಾಡುತ್ತ ಸ್ವಾದಿಷ್ಟ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥ ಸೇವಿಸುತ್ತ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ನಾವೆಲ್ಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಇರಿಸಬೇಕು.
