ಶಾಲೆಗೆ ಹೋದಾಗಲೂ ನನ್ನ ಕಣ್ತುಂಬಾ ಬಣ್ಣದ ಕೊಡೆಯೇ ತುಂಬಿತ್ತು. ಮನೆಗೆ ಹೊರಟಾಗ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಕಿಡಿಗೇಡಿಗಳು ಬ್ಲೇಡಿನಿಂದ ರೇನ್ ಕೋಟಿನ ಹಿಂಭಾಗವನ್ನು ಉದ್ದಕ್ಕೆ ಕೊಯ್ದಿದ್ದು ಗೊತ್ತಾಗಿ ಅಪ್ಪನ ಹೊಡೆತದ ನೆನಪು ಅಳು ತರಿಸಿತು. ತಂದು ವಾರವಾಗಿಲ್ಲಾ ಆಗಲೇ ಹಾಳು ಮಾಡಿದೆನೆಂದು ಅಮ್ಮನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಸಿಟ್ಟು ಬಂದು ಹೊಡೆಯಲು ಬಂದವಳು, ನಿಜ ಸ್ಥಿತಿ ತಿಳಿದು, ನನ್ನ ಅಳು ನೋಡಿ ಕರಗಿ ತಲೆ ಸವರುತ್ತಾ, ‘‘ನಮಗೆಷ್ಟು ಕಷ್ಟವಿದೆಯೆಂದು ನಿನಗೆ ಹೇಗೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಸಲಿ? ಚುರುಕುತನ ಕಲಿ ಮಗಳೇ. ನಿನ್ನ ವಸ್ತುವನ್ನು ನೀನು ಸರಿಯಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳದೆ, ಯಾರೋ ಹಾಳು ಮಾಡಿದರೆಂದು ಹೇಳಿದರೆ ಏನು ಮಾಡಲಿ? ನಿನ್ನ ವಸ್ತುವಿಗೆ ನೀನೆ ಹೊಣೆಗಾರಳು’’ ಎಂದು ತಿಳಿ ಹೇಳಿದಳು. ಅಮ್ಮನ ಆ ಮಾತು ಇಂದಿಗೂ ನನ್ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವಲ್ಲಿ, ನನಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕವಾಗುತ್ತಿದೆ.
