ಆದರೇನು? ನಿಂದನೆಯ ತುತ್ತೂರಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಎಂದೂ ನಿಲ್ಲಲೇ ಇಲ್ಲ. ಗಾಂಧೀಜಿ ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಸೋತ ಅನೇಕ ಮಂದಿ ದೂಷಿಸಿದ್ದೇನೋ ನಿಜ, ಆದರೆ ಸ್ವತಃ ಆತ ದೂಷಣೆಗೆ ಅರ್ಹನಾಗಿದ್ದನಾ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಉತ್ತರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಯಾರೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಗಾಂಧೀಜಿ ಬದುಕು ದುರಂತಮಯವೇ ಸರಿ. ಮೇಲ್ವರ್ಗದ ಮನೆತನದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಅವರು ಆ ಜನಗಳಿಗೆ ನಾಯಕರಲ್ಲ. ಬದುಕಿನುದ್ದಕ್ಕೂ ಹರಿಜನರಿಗಾಗಿಯೇ ಶ್ರಮಿಸಿದರು, ಅವರಿಗೂ ನಾಯಕರಾಗಲಿಲ್ಲ. ಗೀತೆ, ಗೋವು, ಕೃಷ್ಣ ಇವೆಲ್ಲವುಗಳ ಮೂಲಕ ಹಿಂದೂವಿನ ಆದರ್ಶಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಮೆಯಾಗಿ ನಿಂತರೂ ಹಿಂದೂಗಳು ಅವರನ್ನು ನಾಯಕರೆಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅತ್ತ ಯಾವ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗಾಗಿ ಹಿಂದೂಗಳನ್ನೇ ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಂಡರೋ ಆ ಮುಸಲ್ಮಾನರೂ ಇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಗಾಂಧೀಜಿಯೇ ಮನೆ ಮಾತಾಗಿಸಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಗಾಂಧೀಜಿಯ ಚಿತ್ರವಷ್ಟೇ ಸಾಕು. ಅವರ ಸಂದೇಶಗಳು ಬೇಡ. ಅತ್ತ ಇದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿಕೊಂಡೇ ಬಂದ ಕೆಲವು ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳು ಧಿಕ್ಕರಿಸಲು ಯೋಗ್ಯವಾದುದು. ದುರಂತವೆಂದರೆ ಇದೇ ಅಲ್ಲವೇನು?
