ರೈತ ಚಳವಳಿಯ ನಡೆಯನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದವರಿಗೆ ಎಡಪಂಥೀಯರ ಹೊಸ ದಾಳ ಖಂಡಿತ ಅರಿವಾದೀತು. ಮುಂಬೈ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ಕೈಗೆ ಕೆಂಪುದಾರ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಹಿಂದೂವಿನ ರೂಪಧರಿಸಿ ಬಂದಿದ್ದರು. ತುಕಾರಾಂ ಓಂಬ್ಳೆ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟು ಭಯೋತ್ಪಾದಕನೊಬ್ಬನನ್ನು ಬಂಧಿಸದೇ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಆ ಇಡಿಯ ಪ್ರಕರಣ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಹೇಳಿಕೊಂಡೇ ಬಂದಿದ್ದ ಹಿಂದೂ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ವಿವರಣೆಯ ಪುರಾವೆಯಾಗಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಅವರೀಗ ರೈತರ ವೇಷವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿರುವ ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೈತರು ಹೊಸ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಎದೆಯುಬ್ಬಿಸಿ ಸ್ವಾಗತ ಕೊಟ್ಟು ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಮೈಮುರಿದು ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆಂದೋಲನ ಜೀವಿಗಳಾಗಿರುವ ಒಂದಷ್ಟು ಜನ ಹೊಸ ವೇಷಧರಿಸಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಎಡಪಂಥೀಯರು ಜಾತಿ-ಜಾತಿಗಳ ನಡುವೆ ಕದನ ಹಚ್ಚಿಯಾಯ್ತು, ಭಾಷೆ-ಭಾಷೆಗಳ ನಡುವೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿಯಾಯ್ತು. ಈಗ ರೈತರನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಉದ್ದೇಶವಿರುವುದು ಇಡಿಯ ದೇಶದ ರೈತರನ್ನು ಒಮ್ಮೆಗೇ ಎಬ್ಬಿಸೋದು, ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ನಿಲ್ಲಿಸೋದು, ಕೊನೆಗೆ ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಅರಾಜಕತೆ ಸೃಷ್ಟಿಸೋದು. ಅದರಲ್ಲಿ ಸೋತರೆ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲ. ಸಿಖ್ರನ್ನು ಹಿಂದೂಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಅವರು ಮಗ್ಗುಲ ಮುಳ್ಳಾಗುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳೋದು! ನಿಜಕ್ಕೂ ಅವರು ಎಸೆದಿರುವ ಸವಾಲು ದೊಡ್ಡದಾಗಿದೆ. ಖಲಿಸ್ತಾನಿಗಳು ಪಾಪದ ಸಿಖ್ರನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಖಲಿಸ್ತಾನದ ಈ ಆಲೋಚನೆ ಇಂದು ನಿನ್ನೆಯದಲ್ಲ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ಸ್ವರಾಜ್ಯದ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಆರಂಭವಾದಾಗಲೇ ಅಕಾಲಿದಳ ಈ ರೀತಿಯ ಸಿಖ್ಖರಿಗೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ರಾಷ್ಟ್ರವೊಂದರ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಹರಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. 1947ರಲ್ಲಿ ದೇಶ ವಿಭಜನೆಗೊಂಡಾಗ ಸಿಖ್ಖರೇ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರಾಗಿದ್ದ ಪಂಜಾಬ್ ಕೂಡ ಇಬ್ಭಾಗವಾಯ್ತು. ಸ್ವಲ್ಪ ಮಂದಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರೆ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಜನ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿಯುವಂತಹ ಯೋಜನೆ ಅದು. ಆದರೆ ಆ ಹಂತದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಉದ್ರೇಕಕಾರಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿಂದಾಗಿ ಅನೇಕ ಸಿಖ್ಖರು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಮರಳಿ ಬಂದುಬಿಟ್ಟರು. ಮನಮೋಹನ ಸಿಂಗರದ್ದೂ ಅಂಥದ್ದೇ ಒಂದು ಪರಿವಾರ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಹೊತ್ತಲ್ಲೂ ತಮಗೆ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ ಕೊಡುವ ಹೋರಾಟದಿಂದ ಅವರು ಹಿಂದೆ ಸರಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಮುಂದೆ ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಖಲಿಸ್ತಾನಿ ಪರವಾಗಿರುವ ಸಿಖ್ಖರನ್ನು ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡು ಈ ಹೋರಾಟವನ್ನು ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ ಮಾಡಿದರು. ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಸಭೆಗಳು ನಡೆದವು. ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಸೋತಿದ್ದ ಜಗ್ಜೀತ್ ಸಿಂಗ್ ಚೌಹಾಣ್ ಇದರ ನೇತೃತ್ವ ವಹಿಸಿ ಅನೇಕ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಚಟುವಟಿಕೆ ತೀವ್ರಗತಿಯಿಂದ ನಡೆಯುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡರು. 1979ರಲ್ಲಿ ಖಲಿಸ್ತಾನ್ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್ ರೂಪಿಸಲಾಯ್ತು. ಇವೆಲ್ಲದರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಾಗಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಖಲಿಸ್ತಾನೀ ಪ್ರೇರಿತ ತರುಣರು ಇಳಿದುಬಿಟ್ಟರು. 1980ರಲ್ಲಿ ಪಂಜಾಬಿನಲ್ಲಿ ಹೆಸರು ಮಾಡಿದ ಭಿಂದ್ರನ್ ವಾಲೆ ಸಶಸ್ತ್ರ ದಂಗೆಗೆ ನೇತೃತ್ವ ಕೊಟ್ಟ. 1982 ಆಗಸ್ಟ್ರಿಂದ 1984ರ ಜೂನ್ ನಡುವಿನ ಎರಡು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ 1200ರಷ್ಟು ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಘಟನೆಗಳು ದಾಖಲೆಗೊಂಡವು. 400ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನರನ್ನು ಈ ಹೋರಾಟ ಕೊಲೆಗೈದಿತು. ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದವರು ಇದನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದರು. ಈ ಹೊತ್ತಲ್ಲೆಲ್ಲ ಭಿಂದ್ರನ್ವಾಲೆ ಅಮೃತಸರದ ಗುರುದ್ವಾರದಲ್ಲೇ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. 1984ರ ಜೂನ್ ವೇಳಗೆ ಖಲಿಸ್ತಾನೀ ಎಂಬ ಪೀಡೆಯನ್ನು ತೊಲಗಿಸಿಬಿಡಬೇಕೆಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ್ದು ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿಯೇ. ಇಂದು ಅರಚಾಡುವ ಬಹುತೇಕ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರಿಗೆ ಈ ವಿಚಾರ ತಿಳಿದೇ ಇಲ್ಲ. ಮೋದಿಯ ವಿರೋಧಕ್ಕಾಗಿ ಅದೇ ಖಲಿಸ್ತಾನಿಗಳನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ನಿಂತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ ಗುರುದ್ವಾರಕ್ಕೆ ಸೈನಿಕರನ್ನು ನುಗ್ಗಿಸಿ ಖಲಿಸ್ತಾನೀ ಉಗ್ರರನ್ನು ಸದೆಬಡಿದರು. ‘ಆಪರೇಷನ್ ಬ್ಲೂಸ್ಟಾರ್’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಈ ಭಯಾನಕ ಕದನದಲ್ಲಿ 80ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಸೈನಿಕರು ಹುತಾತ್ಮರಾದರು. ಆದರೆ ಸೈನ್ಯ ಅಷ್ಟೂ ಉಗ್ರರನ್ನು ಮಟ್ಟಹಾಕಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಕುದ್ದು ಹೋದ ಖಲಿಸ್ತಾನಿಗಳು ಇಂದಿರಾರಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಪಾಠ ಕಲಿಸಬೇಕೆಂದೇ ಅವರ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರು. ಬೂದಿ ಮುಚ್ಚಿದ ಕೆಂಡದಂತಿದ್ದ ಸಿಖ್ಖರ ದ್ವೇಷ ಈ ರೀತಿ ತಿರುಗಿದ್ದು ನೋಡಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರ ಆಕ್ರೋಶ ಮುಗಿಲುಮುಟ್ಟಿತು. ಅವರು ತಮ್ಮೆಲ್ಲ ಕೋಪವನ್ನು ಸಿಖ್ಖರ ಮೇಲೆ ತೀರಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟರು. ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅದೆಷ್ಟು ಸಾವಿರ ಸಿಖ್ಖರ ಶವಗಳು ಅನಾಥವಾಗಿ ಬಿದ್ದವೋ ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ. ದಂಗೆ ನಡೆಸಿದ್ದು ಖಲಿಸ್ತಾನಿಗಳು, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರ ಆಕ್ರೋಶಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ ಸಿಖ್ಖರು. ಈ ಬಾರಿಯೂ ಖಲಿಸ್ತಾನಿಗಳ ಉದ್ದೇಶ ಅದೇ ಇತ್ತು. ರೈತ ಹೋರಾಟದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ದಂಗೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತ ಸರ್ಕಾರ ಒಂದಿಬ್ಬರನ್ನು ಗುಂಡಿಟ್ಟು ಕೊಂದೊಡನೆ ಇಡಿಯ ಪಂಜಾಬಿನಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಹಚ್ಚಿ, ಕೊನೆಗೆ ಅರಾಜಕತೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ತಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಈಡೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅನ್ನೋದು ಅವರ ಗುರಿಯಾಗಿತ್ತು! ಹಾಗಾಗಲಿಲ್ಲ. ಉಲ್ಟಾ ಖಲಿಸ್ತಾನಿಗಳ ಈ ಆಲೋಚನೆ ಬಯಲಿಗೆ ಬಂದು ರೈತ ಹೋರಾಟದ ನೇತೃತ್ವ ವಹಿಸಿರುವ ಟಿಕಾಯತ್ನೇ ‘ದಂಗೆ ಮಾಡಿದವರೆಲ್ಲ ಹೋದರು. ಈಗ ರೈತರು ಮಾತ್ರ ಇದ್ದೇವೆ’ ಎಂಬ ಹೇಳಿಕೆ ಕೊಟ್ಟು ಅಪಹಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ.
