ಗೋಭಕ್ತಃ ಭಾರತ ಗುರುಃ ಹಿಂದುಃ ಹಿಂಸ ನ ದೂಷಕಃ|| ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಓಂಕಾರವನ್ನು ಮೂಲಮಂತ್ರವೆಂದು ಭಾವಿಸುವವನೂ, ಪುನರ್ಜನ್ಮವನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ನಂಬುವವನೂ, ಭಾರತವನ್ನು ಗುರುವೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡವನೂ, ಗೋಭಕ್ತನೂ ಆದ ಅಹಿಂಸಾನಿಷ್ಠನೇ ಹಿಂದೂ ಎಂಬ ಮಾತಂತೂ ಅಕ್ಷರಶಃ ಹಿಂದೂ ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು, ಬದುಕಿನ ರೀತಿ-ನೀತಿಗಳನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಮೇರುತಂತ್ರದಲ್ಲಂತೂ, ‘ಹೀನಂ ಚ ದೂಷಯಂತ್ಯೇವ ಹಿಂದುರಿತ್ಯುಚ್ಚತೇ’ ಎಂಬ ವಾಕ್ಯವಿದೆ. ‘ದುಷ್ಟರನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸುವವ ಹಿಂದೂ’ ಎಂಬುದು ಅದರ ಸ್ಥೂಲವಾದ ಅರ್ಥ. ಅಂದರೆ ಹಿಂದುವೆನ್ನುವುದು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಚಕವಾಗಿಯೂ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಬಾರಿ ಸನಾತನ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿಯೂ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡ ಎಂದರೆ ಅದು ಭಾಷೆ ಎಂಬುದಂತೂ ಗೊತ್ತೇ ಇದೆ. ಕೆಲವು ಬಾರಿ ಅದು ದೇಶವಾಚಕವಾಗಿಯೂ ಬಳಕೆಯಾಗುವುದು ಅನೇಕ ಸಾಹಿತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಬಾರಿ ಅದು ಈ ನಾಡಿನ ಜನರನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ಪದವೂ. ಒಂದೇ ಪದ ಪ್ರದೇಶ ಜನಾಂಗ, ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಹೇಗೆ ಬಳಕೆಯಾಗುವುದೋ ಹಾಗೆಯೇ ಹಿಂದೂ ಎಂಬ ಪದ ಕೂಡ. ಈ ಆಧಾರದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಸಾವರ್ಕರರು,
