ಇಂತಹ ಅನೇಕ ಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನು ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಒಂದು ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಪೂರ್ಣ ಪರಿಚಯವಿಲ್ಲದೆ ನಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ವಸ್ತುಸ್ಥಿತಿ ತಿಳಿದಾಗ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ. ಅಂತೆಯೇ ಅಂತರ್ಬಾಹ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಭಾರತೀಯ ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಬಂದಂತಹ ಆಚಾರ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಅಂತರ್ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅಂಧರಾದಂತಹವರು, ಇವೆಲ್ಲ ಅನಗತ್ಯ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳು ಅಥವಾ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಆಚರಿಸುವವರ ಮೇಲೆ ಮರುಕಪಡುವುದನ್ನೋ ಹೀಯಾಳಿಸುವುದನ್ನೋ ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ಭಾರತೀಯ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ ಹಾಗೂ ಮೋಗಳೆಂಬ ಚತುರ್ವಿಧ ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಜೀವನವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಇಡೀ ಮನುಕುಲವೆಲ್ಲ ಅಂತಹ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸಿ ಸಂತೃಪ್ತರಾಗಬೇಕೆಂಬ ಸದುದ್ದೇಶದಿಂದ, ದಿವಿ ಭುವಿಗಳ ನಡುವೆ ಸೇತುವೆಯಂತೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಆಚಾರ ವಿಚಾರ, ಸಂಪ್ರದಾಯ, ಸಂಸತಿಗಳನ್ನು ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ; ವಿಧಿ ನಿಷೇಧಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪುರುಷ ಎಂದರೆ ಈ ಶರೀರವೆಂಬ ಪುರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಜೀವ (ಆತ್ಮ). ಅವನು ಬಯಸುವ ಪ್ರಯೋಜನಗಳೇ ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳು. ಧರ್ಮವೆಂದರೆ ಒಂದು ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಕಣ್ಣಿನ ಧರ್ಮವೆಂದರೆ ನೋಡುವಿಕೆ ಎಂಬ ಕಣ್ಣಿನ ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿ. ಅಂತೆಯೇ ಈ ಮಾನವ ಶರೀರದ ಸಹಜವಾದ ಸ್ಥಿತಿ ಜಾಗ್ರತ್, ಸ್ವಪ್ನ, ಸುಷುಪ್ತಿ ಹಾಗೂ ತುರೀಯಗಳೆಂಬ ನಾಲಕ್ಕೂ ಅವಸ್ಥೆಗಳನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುವುದು. ಅರ್ಥವೆಂದರೆ ಧರ್ಮಮಯವಾದ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸಲು ಬೇಕಾದ ಸಂಪತ್ತು. ಕಾಮವೆಂದರೆ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ವಿರೋಧವಲ್ಲದ ವಿಷಯಸುಖಗಳ ಅನುಭವಿಸುವಿಕೆ ಹಾಗೂ ಮೋವೆಂದರೆ ಭವಸಾಗರದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಹೊಂದಿ ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುವಿಕೆ& ಇವೇ ಪುರುಷನು ಬಯಸುವ ಪರಮ ಪ್ರಯೋಜನಗಳು.
