‘ಹೇ ರಾಜನೇ, ನನ್ನ ಯಜ್ಞವು ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ಹಾಳಾಗುತ್ತಿದೆ. ದೀಕ್ಷೆ ತೊಟ್ಟಿರುವ ನಾನು ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಲು ಅಸಮರ್ಥನು. ಅವರನ್ನು ಬಗ್ಗು ಬಡಿಯಲು ನಿನ್ನ ಮಗನಾದ ರಾಮನೊಬ್ಬನೇ ಸಾಕು. ಅವನನ್ನು ನನ್ನ ಜೊತೆ ಕಾಡಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ ಕೊಡು’ ಎಂದು ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಮುನಿಗಳು ದಶರಥನನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡಾಗ ದಶರಥನಿಗೆ ಒಮ್ಮೆಲೇ ದುಗುಡವಾಯಿತು. ತನ್ನ ಮಗ ರಾಮ ಇನ್ನೂ ಎಳೆಯ ಬಾಲಕ. ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೇ ಕಂಡರಿಯದ ಆತ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದೆಂತು? ವಂಶೋದ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಹಂಬಲಿಸಿ, ಕೊನೆಗೆ ಪಡೆದ ಕುಡಿಯನ್ನೇ ಬಿಡುವುದೆಂತು? ಹೀಗೆ ಬಗೆ ಬಗೆಯಾಗಿ ದಶರಥನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ‘ಚಿಂತಿಸಬೇಡ. ನಾನು ನಿನಗೆ ಮಾತು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿರುವಾಗ ರಾಮನಿಗೆ ಯಾವ ತೊಂದರೆಯೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಆತ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಲೋಕ ವಿಖ್ಯಾತನಾಗುವನು’ ಎಂದು ವಚನವಿತ್ತರು ಮುನಿಗಳು. ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಾಸವಿರಿಸಿ ರಾಮ ಲಕ್ಷ್ಮಣರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ದಶರಥನು ಕಾಡಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ ಕೊಟ್ಟ. ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರರೋ ಮಾತಿಗೆ ಬದ್ಧರಾಗಿ ಬಲಾ, ಅತಿಬಲಾ ಇತ್ಯಾದಿ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತ, ರಾಮನನ್ನು ತಾಟಕೆಯ ಸಂಹಾರ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ಕೊಟ್ಟ ಮಾತಿನಂತೆ ಆತನ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ತಮ್ಮದೇ ಮಹಿಮೆಯ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು. ತಮಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶದಲ್ಲಿಯೇ ರಾಮನನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರಪಾರಂಗತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಜೀವನ ಉಜ್ಜೀವನವಾಗುವ ಎಲ್ಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದರು.
