ಶುದ್ಧಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ ಭಗವಂತನೂ ಸೋಲುತ್ತಾನೆ, ಧಾವಿಸಿ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಭಕ್ತಿಪಂಥಕ್ಕೆ ಹೆಸರಾದ ಆಳ್ವರ ಪೈಕಿ ಒಬ್ಬರು ಮಳೆಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಂದು ಇಕ್ಕಟ್ಟಾದ ಓಣಿಯ ಸಂದಿಯಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದರು. ಒಬ್ಬರಿಗೇ ನಿಲ್ಲಲು ಕಷ್ಟವಾಗುವ ಕಿರಿದಾದ ಜಾಗ. ಅಂಥದ್ದರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಆಳ್ವರು ಬಂದಾಗ ಮೊದಲಿನವರು ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಬರಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಿಂತುಕೊಳ್ಳಲು ಹೇಗೋ ಜಾಗ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು. ಮೂರನೆಯ ಆಳ್ವರು ಬಂದಾಗಲೂ, ‘ಜಾಗ ಇಲ್ಲ’ ಎಂದು ಹೇಳದೆ ತೀರಾ ಇಕ್ಕಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ನಿಂತುಕೊಂಡರು. ಮೂರೂ ಜನರು ನಿಂತುಕೊಂಡಿರುವಾಗ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ಆ ಕಿರಿದಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಇವರ ಮಧ್ಯೆ ತಳ್ಳಿಕೊಂಡು ಜಾಗ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾರು ಎಂದು ನೋಡಿದರೆ ಬರೀ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಯಾರೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಮೊದಲನೆಯ ಆಳ್ವರು ದಿವ್ಯದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದರೆ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಶ್ರೀಹರಿಯೇ ಅಲ್ಲಿ ಧಾವಿಸಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ! ಹೀಗೆ ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲೂ ತುಂಬ ಜಾಗ ಇದೆ. ಎಲ್ಲರ ಕಷ್ಟ ಬಗೆಹರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೂ ತೀರಾ ನಮ್ಮವರ, ಆಪ್ತರ, ಪರಿಚಿತರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೂ ‘ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಜತೆ ಇದ್ದೇವೆ, ಧೈರ್ಯಗುಂದಬೇಡಿ’ ಎಂಬ ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯ ತುಂಬೋಣ. ಇಂಥ ಸರಳ, ಸಹಜ ಕಾಳಜಿಗೆ, ಮಿಡಿಯುವ ಅಂತಃಕರಣಕ್ಕೆ, ಶುದ್ಧ ಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ ಭಗವಂತನೇ ಮೆಚ್ಚಿ, ಮನುಷ್ಯನ ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ನಿಜವಾದ ಆನಂದದ ದರ್ಶನವಾಗಿ, ಮನಸು, ಆತ್ಮ ನಿರಾಳವಾಗುತ್ತದೆ!
