ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಂತೂ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮೇಲೆ ನಿರಂತರ ಶೋಷಣೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಇಂಧನಗಳ ಅತಿಯಾದ ಬಳಕೆ, ಲೆದರ್ ವಸ್ತುಗಳ ತಯಾರಿಕೆಗಾಗಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಬಲಿ ಚಿಂತೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಮಿತಿ ಮೀರಿರುವ ಗಣಿಗಾರಿಕೆ ಭೂಮಿಯ ಒಡಲನ್ನು, ಸೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಬರಿದು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಆದರೂ, ಗಣಿಗಾರಿಕೆಗೆ ಕಡಿವಾಣ ಬೀಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮುಂಚೆಯೆಲ್ಲ ಮನೆಗೆ ಒಂದರಂತೆ ವಾಹನಗಳು ಸೀಮಿತ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿದ್ದವು. ಆದರೀಗ, ಮನೆಗೆ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ವಾಹನಗಳು ಆಗಿ, ಅವು ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳಿಗಿಂತ ಐಷಾರಾಮಿಯ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿ ಬಳಕೆ ಆಗುತ್ತಿವೆ. ಆ ಮೂಲಕ ವಾಯುಮಾಲಿನ್ಯ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಿವೆ. ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿ ಚಮೋತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅರ್ಥವಿದೆ? ಹಾಗೆ ಜಗತ್ತಿನ ಹಲವು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೂ ಶೋಷಣೆ, ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ, ಕನಿಷ್ಠ ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳೂ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ವಾಸ್ತವವೇ. ಆದರೆ ಪ್ರಾಣಿ, ಪಕ್ಷಿ, ಒಟ್ಟಾರೆ ಜೀವಸಂಕುಲದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಸಾಗಿರುವುದು ಶೋಚನೀಯ. ಚೀನಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಂತೂ ಈಗ ಎಲ್ಲರ ಅರಿವಿಗೂ ಬಂದಿದೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಹಸಿಮಾಂಸದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು ಎಷ್ಟೆಲ್ಲ ಅಧ್ವಾನ ಸೃಷ್ಟಿಸಿವೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ವರದಿಗಳು ಬರುತ್ತಲೇ ಇವೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸವತೆಕಾಯಿ, ಬದನೆಕಾಯಿ, ಕೋಸು ಮಾರಾಟಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟಂತೆ ಅಲ್ಲಿ ಜೀವಂತ ಹಾವು, ಚೇಳು, ಬಾವಲಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಮಾರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
