ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬೇಸರ ಹೊಂದಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ಸಂತನೆಡೆಗೆ ಹೋಗಿ, ‘ಗುರುಗಳೇ, ಜೀವನಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ ಏನು ತಿಳಿಸಿಕೊಡಿ, ಎಲ್ಲವೂ ಶೂನ್ಯ. ಸಾಯುವುದೊಂದೇ ಪರಿಹಾರ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ’ ಎಂದನಂತೆ. ಶಾಂತವಾಗಿ ಕೇಳಿದ ಗುರುಗಳು ಕಲ್ಲೊಂದನ್ನು ಆತನ ಕೈಯಲ್ಲಿಟ್ಟು, ‘ಮೊದಲು, ಈ ಕಲ್ಲಿನ ಬೆಲೆ ಏನೆಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಬಾ, ಆದರೆ ಕಲ್ಲನ್ನು ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಕೂಡದು. ನಂತರ ನಿನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದರು. ಕಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಹೊರಟ ಆತ ಸಾಗುತ್ತ ಸಾಗುತ್ತ ಹಣ್ಣಿನ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಬಳಿ ಬಂದ. ತನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಕಲ್ಲನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತ ಅದರ ಬೆಲೆ ಕೇಳಿದ. ವ್ಯಾಪಾರಿ ಆ ಕಲ್ಲಿಗೆ ಹನ್ನೆರಡು ಕಿತ್ತಳೆ ಕೊಡಬಲ್ಲೆ ಎಂದ. ಮುಂದೆ ತರಕಾರಿ ಅಂಗಡಿಯವನು ಆ ಕಲ್ಲಿಗೆ 5 ಕೆಜಿ ಆಲು ಬರಬಹುದು ಎಂದ. ಬಂಗಾರದ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ ‘ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಹಾರವನ್ನು ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ನೀಡುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದ. ಹರಳುಕಲ್ಲುಗಳ ದೊಡ್ಡಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದಾಗ, ‘ನನ್ನ ಅಂಗಡಿಯನ್ನೇ ನೀಡಿದರೂ ಇದರ ಬೆಲೆಗೆ ಸಮಾನವಾಗದು. ಈ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಕಲ್ಲು ಎಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿತು ಕೊಟ್ಟು ಬಿಡು’ ಎಂದ. ಆದರೆ ಸಂತನ ಮಾತು ನೆನಪಾಗಿ ಕಲ್ಲನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡದೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬಂದ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಗುರುಗಳಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿ ಹೇಳಿದ. ‘ಈಗ ಹೇಳಿ ಬದುಕಿನ ಬೆಲೆ ಏನು?’ ಅಂತ ದೈನ್ಯನಾಗಿ ಕೇಳಿದ.
