ಗುರುಗಳು ನಗುತ್ತ, ‘‘ಹೌದು ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದು ಸರಿ, ಅದನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕೇಳಿ. ಒಂದೂರಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಕ ಇದ್ದ. ಅವನು ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಸರಿ, ಯಾವುದೇ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಆದರೂ ಸರಿ ಯಾರಿಗಾದರೂ ತೊಂದರೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದ ನಂತರ ಕಡಿಮೆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪಿ ತನ್ನ ಕೈಲಾದ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಅಲ್ಲಿನವರನ್ನೂ ಹುರಿದುಂಬಿಸಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದನಂತೆ. ಆ ಊರಿನವರು, ‘ಅರೇ, ಈ ಊರಿನವರಾದ ನಾವು ಇಲ್ಲೇ ಇದ್ದೇವೆ. ಇವನು ಹೇಗೆ ನಮಗಿಂತ ಮುಂಚೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರ್ತಾನೆ’ ಅಂತ ಯೋಚಿಸಿದರಂತೆ. ಹಾಗಂತ ಊರಿನವರು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಕ, ‘ನನಗೆ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕು ಅನಿಸಿದಾಗ ಎಲ್ಲವೂ ಮನಸ್ಸಿನ ವೇಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಇದರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥವೂ ಇದೆ’ ಅಂದನಂತೆ. ‘ಇತರರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಇವರದೇನು ಸ್ವಾರ್ಥ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ ಆತ ಹೇಳಿದನಂತೆ- ‘ಬೇರೊಬ್ಬರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ನಾನೇ ಮೊದಲಿಗನಾಗಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಸ್ವಾರ್ಥ ನನ್ನದು. ಯಾರೋ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಸೇರಿಕೊಂಡೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ನಾನೇ ಪ್ರಾರಂಭ ಮಾಡಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಆಶಯ’ ಎಂದನಂತೆ. ಆಗ ಆ ಊರಿನವರು, ಈ ರೀತಿಯ ಸ್ವಾರ್ಥ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇದ್ದರೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೇ ಇರೋದಿಲ್ಲವಲ್ಲ’ ಅಂದುಕೊಂಡರಂತೆ.
