ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಮಳೆಗಾಲವೇ ಒಂದು ಪಾಠಶಾಲೆ. ನಿಸರ್ಗದ ಕ್ಲಾಸ್ರೂಮ್ ಅಳತೆ ಮೀರಿದರೆ ಆಪತ್ತು ಕಟ್ಟಿಟ್ಟ ಬುತ್ತಿ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀರು ಉಕ್ಕೇರಿ ತೋಟ, ಗದ್ದೆಗಳಿಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಹಾನಿ ಮಾಡುವ ಹಳ್ಳ ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತದೆ. ಜೋರು ಮಳೆ ಬಂದು ಶಾಲೆಗೆ ರಜೆ ಕೊಟ್ಟಾಗ ನೀರಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ವಾಪಸ್ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವ ಖುಷಿ, ಮಳೆಗೆ ಛತ್ರಿ ಉಲ್ಟಾ ಆಗಿ ಏನು ಮಾಡುವುದೆಂದು ತೋಚದೆ ಇದ್ದಾಗ, ಗಾಳಿ ಬರುವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿಯೇ ಕೊಡೆ ಹಿಡಿದರೆ ಮತ್ತೆ ಮೊದಲಿನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬರುವುದೆಂಬ ಪಾಠ ಕಲಿಸಿದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಅಪರಿಚಿತ ಬಂಧು, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮ ಮಾಡಿದ ಹಲಸಿನ ಹಣ್ಣಿನ ಕಡುಬಿಗೆ ತಾಜಾ ತುಪ್ಪ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ತಿನ್ನುವ ಸಂಭ್ರಮ, ಒಲೆಯ ಕೆಂಡದಲ್ಲಿ ಹಲಸಿನ ಬೀಜ ಸುಟ್ಟು ಮೆಲ್ಲುವ ಮಜಾ, ಹೊರಗೆ ಮಳೆ ಸುರಿಯುವಾಗ ಎರಡೆರಡು ಕಂಬಳಿ ಹೊದ್ದು ಮಲಗುವ ಸುಖ, ಸಂಜೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನೊರಜು ಕಚ್ಚದಿರಲಿ ಎಂದು ಅಡಕೆ ಸಿಪ್ಪೆಗೆ ಹೊಗೆ ಹಾಕುವ ಉಪಾಯ, ಜೋರು ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಉಕ್ಕೇರಿದ ಹಳ್ಳ ನೋಡಲು ಹೋಗಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೈಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು... ಓಹ್! ಮಳೆಗಾಲದ ಚಿತ್ರಗಳು ಒಂದಾ, ಎರಡಾ... ಅದೊಂದು ನೆನಪಿನ ಮೂಟೆ. ಮಳೆರಾಯನಿಗೆ ನಮೋ ನಮಃ! ಆದ್ರೂ ಮಳೆ ಮಾಡುವ ಅವಾಂತರ ಕಂಡಾಗ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಮಳೆರಾಯನ ಮೇಲೆ ಕೋಪವೂ ಉಕ್ಕೇರುತ್ತಿತ್ತು.
