ಪತ್ನಿಯ ಒಡವೆ, ಮಕ್ಕಳ ಆಭರಣಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯವಾಗಿಸಿ ಹಾಕತೊಡಗಿದ. ಏನು ಮಾಡಿದರೂ ಆ ಕೊಪ್ಪರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ತುಂಬಲೇ ಇಲ್ಲ! ತಾನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕ್ಷೌರಿಕ ಕಾಯಕದ ಸಂಬಳ ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ರಾಜನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಕೊಂಡ. ಕ್ಷೌರಿಕನ ಮೇಲೆ ರಾಜನಿಗೆ ತುಂಬಾ ವಿಶ್ವಾಸವಿತ್ತು. ಸಂಬಳವನ್ನು ಎರಡರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ. ಈ ಹಣವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಉಳಿತಾಯ ಮಾಡಿದ ಕ್ಷೌರಿಕ ಕೊಪ್ಪರಿಗೆಗೆ ಹಾಕಿದ. ಆದರೆ ಅತಿಯಾಸೆಯ ಕೊಪ್ಪರಿಗೆ ಭರ್ತಿಯಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅವನು ಅನಂತರ ಬಿಡುವಿದ್ದಾಗ ಭಿಕ್ಷಾಟನೆಯನ್ನೂ ಮಾಡತೊಡಗಿದ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಯಾ ಕೊಪ್ಪರಿಗೆಗೆ ಹಾಕತೊಡಗಿದ. ಹಲವು ತಿಂಗಳು ಹೀಗೆ ಸಾಗಿದವು. ಆದರೆ ಆ ಕ್ಷೌರಿಕನ ಸಂಕಟ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗುತ್ತಾ ಬಂತು. ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ರಾಜ, ‘ಏನಯ್ಯಾ, ನಿನಗೆ ಸಂಬಳ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಇದ್ದಾಗ ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದೆ, ಈಗ ಸಂಬಳ ಎರಡರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆಯೂ ದುಃಖಿಯಾಗಿ ಕಾಣುವೆ, ನಿನಗೇನಾಗಿದೆ? ನಿನಗೇನಾದರೂ ಏಳು ಕೊಪ್ಪರಿಗೆ ಹಣ ಸಿಕ್ಕಿದೆಯೇ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು.
