ಭಿಕ್ಷುಕನೊಬ್ಬ ನಿತ್ಯವೂ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಹರೀಶನಿಗೆ ಈತನನ್ನು ಕಂಡರೆ ತಾತ್ಸಾರಭಾವ. ಇನ್ನೂ ಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ, ದುಡಿದು ತಿನ್ನಬಹುದಾದ ವಯಸ್ಸಿದೆ. ಕಟ್ಟುಮಸ್ತಾದ ಶರೀರ. ಆದರೂ ಇವರೆಲ್ಲ ಯಾಕೆ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುತ್ತಾರೋ ಎಂಬುದು ಅವನ ತಾತ್ಸಾರಭಾವನೆಗೆ ಕಾರಣ. ಅವನ ಭಿಾವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಹೇಗಾದರೂ ಬಿಡಿಸಬೇಕು. ಅವನನ್ನು ಸರಿದಾರಿಗೆ ತರಬೇಕು ಎಂದು ಛಲತೊಟ್ಟ ಹರೀಶ. ಮರುದಿನ ಯಥಾಪ್ರಕಾರ ಭಿಕ್ಷುಕ ಹರೀಶನ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಬಂದ.
ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದ ಹರೀಶ& "ನೋಡಪ್ಪ! ನಿನಗೆ ಇನ್ನೂ ದುಡಿದು ತಿನ್ನುವ ಶಕ್ತಿಯಿದೆ. ಎಲ್ಲಾದರೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಲ್ಲವೇ?' ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ. "ನಮಗೆಲ್ಲ ಯಾರು ಕೆಲಸ ಕೊಡಬೇಕು ಸ್ವಾಮೀ, ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ಕೊಡೋಕೆ ಹಿಂದೆ&ಮುಂದೆ ನೋಡೋವ್ರು ಇರೋವಾಗ ಇನ್ನು ಕೆಲಸ ಬೇರೇ ಕೊಡ್ತಾರಾ? ಸರಿ ಭಿೆಕೊಡಿ' ಎಂದ. "ನೀನು ಬದಲಾಗಲು ನಾನೇ ಸಹಾಯ ಮಾಡ್ತೀನಿ. ನಾಳೆ ಬೆಳಗಾದರೆ ನಿನಗೆ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿ ಕೊಡ್ತೇನೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಬದುಕು ಬದಲಾಗಬೇಕು. ಆದರೆ, ಒಂದು ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿ ಕೊಟ್ಟರೆ ಅದರಿಂದ ಏನ್ಮಾಡ್ತೀಯಾ?' ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ.
"ಇನ್ನೇನ್ ಮಾಡಕ್ಕಾಗುತ್ತೆ? ಹೆಂಗಿದ್ರೂ ಈಗ ಭಿೆ ಬೇಡ್ತಾ ಇರೋ ತಟ್ಟೆ ಹಳೇದಾಗಿದೆ, ಅದನ್ನು ಬಿಸಾಕಿ, ಬೆಳ್ಳೀದೋ ಚಿನ್ನದ್ದೋ ತಟ್ಟೆ ಮಾಡಿಸ್ಕೊಂಡು, ಅದರಲ್ಲಿ ಭಿೆ ಬೇಡ್ತೀನಿ' ಎಂದ ಭಿಕ್ಷುಕ. ಹರೀಶನಿಗೆ ಭ್ರಮನಿರಸನವಾಯಿತು. ಇದು ಬದಲಾಗದ ಬದುಕು. ಇದು ಕನಸುಗಳನ್ನೇ ಕಾಣದ ಜೀವ. ಬದುಕು ಬರಡಾಗಿದ್ದರೇನು ಕನಸು ಶ್ರೀಮಂತವಾಗಿರಬೇಕು ಎಂಬ ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲದವನು. ಬದುಕು ಬಡತನದ ಬೇಗೆಯಿಂದ ಬಳಲಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಕನಸಿಗೆ ಬಡತನ ಬರಬಾರದು. "ಕಣ್ಣಿಲ್ಲದವನ ಜೊತೆ ಸುಖವಾಗಿ ಬದುಕಬಹುದು, ಕನಸಿಲ್ಲದವನ ಜೊತೆ ಜೀವನ ಕಷ್ಟ' ಇದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಮಾತು.
