ಮನೆಯ ಮಕ್ಕಳು ಏಳುವುದೇ ಹತ್ತು ಗಂಟೆಗಾದರೆ, ಅಡುಗೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮಕೆಲಸ ಮಾಡಿಮಾಡಿ ತಲೆ ತಿರುಗಿ ಕುಸಿದುಬಿದ್ದರೂ ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಿರಿಯರ ನೋವು, ಸಂಕಟಗಳು ಕಣ್ಣಿಗೇ ಕಾಣದಾದಾಗ ಮಾನವೀಯತೆ, ಅಂತಃಕರಣಗಳು ಎಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ? ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ, ಅಜ್ಜಿ ಅಥವಾ ಹಿರಿಯರಾರೊ ಪಡುವ ಶ್ರಮ ಅವರಿಗೆ ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ? ತಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ತಿಂಡಿ, ಅಡುಗೆ, ಸ್ವಚ್ಛ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಷ್ಟೇ ಈಗಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಜತೆಜತೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಾಗ ಹುಟ್ಟುವ ಆತ್ಮೀಯತೆ, ಬೆಸೆಯುವ ಬಾಂಧವ್ಯ, ಒಸರುವ ಮಾನವೀಯತೆ, ದೂರವಿದ್ದರೆ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹಿರಿಯರೋ, ಹೆತ್ತವರೋ ಹುಶಾರಿಲ್ಲದೆ ಪರದಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ತಾವು ಅವರ ಹೊರೆಯನ್ನು ಹೊರಬಹುದೆಂಬ, ಹೊತ್ತರೆ ಅವರು ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆಂಬ, ಮಾನವೀಯ ಅಂಶವೇ ಹೊಳೆಯದಂತೆ ಆಗಬಹುದು. ಹೆತ್ತವರು, ಹಿರಿಯರು ಇರುವುದೇ ತಮ್ಮ ಅನುಕೂಲಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಏಳ್ಗೆಗೆ ದುಡಿಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಎಂಬ ಭಾವನೆಯೊಂದೇ ಬಲಿಯಬಹುದು.
