ನಮ್ಮ ಭಾರತೀಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸೆಟಪ್ ಹೇಗಿದೆ ಎಂದರೆ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬ ಓದಿ, ಕೆಲಸ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು, ಕೈತುಂಬ ಸಂಪಾದನೆ ಮಾಡಿ, ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಮದುವೆಯಾಗಿ, ಮಕ್ಕಳು ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆಸಿ, ನಿವೃತ್ತಿಗೆ ಏನು ಬೇಕೋ ಪ್ಲಾನ್ಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ನಿವೃತ್ತಿ ಜೀವನವನ್ನು ಆರಾಮಾಗಿ ಸಾಗಿಸಿ, ಎಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದೆವೋ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಯಶಸ್ವಿ ಜೀವನ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ರಿಸ್ಕ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ವಾತಾವರಣ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ. ರಿಸ್ಕ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ, ಇಂಥ ಸೆಟಪ್ನಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಆ್ಬೀಟ್ ಆದಂತಹ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೀನಿ ಎಂದರೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲೂ ನನ್ನ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಹಿಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿನವರವರೆಗೂ ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟು, ಸಂಗೀತ, ಕಲೆ ಮುಂತಾದ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಹಳ ರಿಸ್ಕ್ ಎಂದೇ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
