ರೇಡಿಯೋ ಎಂಬ ಬೆರಗಿನ ಫೀನಿಕ್ಸ್! ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣ ಕಣ್ಣು ಕಿವಿ ಓಪನ್ ಆಗಿರಬೇಕು...

1946ರ ಫೆಬ್ರವರಿ 13ರಂದು ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯು ‘ಯುನೈಟೆಡ್ ನೇಷನ್ಸ್ ರೇಡಿಯೋ’ ಆರಂಭಿಸಿದ ದಿನವನ್ನೇ ‘ವಿಶ್ವ ರೇಡಿಯೋ ದಿನ’ವನ್ನಾಗಿ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಆಚರಿಸಲು ಯುನೆಸ್ಕೊ 2012ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಸಿತು. ಸ್ಪ್ಯಾನಿಷ್ ರೇಡಿಯೋ ಅಕಾಡೆಮಿ 2010ರಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಮನವಿಯ ಮೇರೆಗೆ ಯುನೆಸ್ಕೊ ಈ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಂಡಿತು. ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯಾಗಿರುವ, ಸರ್ವಸ್ಪರ್ಶಿ ಯಾಗಿರುವ ರೇಡಿಯೋ ಈಗಲೂ ತನ್ನ ಬೇಡಿಕೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ.

ಈಗಲೂ ದೇಶದ ಶೇಕಡ 99ರಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಿರುವ ಮಾಧ್ಯಮವೆಂದರೆ ರೇಡಿಯೋ (ಆಂಪ್ಲಿಟ್ಯೂಡ್ ಮಾಡುಲೇಷನ್ - ಎಎಂ). ಇನ್ನು ಎಫ್​ಎಂ (ಫ್ರೀಕ್ವೆನ್ಸಿ ಮಾಡುಲೇಷನ್) ರೇಡಿಯೋ ದೇಶದ ಶೇಕಡ 65ರಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಿದೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಅಲ್ವೆ, ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕೂಡ ಜನರಿಗೆ ತಮ್ಮ ‘ಮನ್ ಕಿ ಬಾತ್’ ತಲುಪಿಸಲು ರೇಡಿಯೋನ್ನೇ ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು.

ಮೊದಲು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸರ್ಕಾರದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿದ್ದ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರ ಖಾಸಗಿಯವರಿಗೂ ಮುಕ್ತಗೊಂಡ ನಂತರ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಈಗ 400ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ರೇಡಿಯೋ ಕೇಂದ್ರಗಳಿವೆ. ಟಿವಿ ನೋಡಬೇಕೆಂದರೆ ನೀವು ಕೇಬಲ್​ನವರಿಗೋ, ಡಿಟಿಎಚ್​ನವರಿಗೋ ದುಡ್ಡು ಕೊಡಬೇಕು. ರೇಡಿಯೋ ಕೇಳಲು ಯಾವುದೇ ಶುಲ್ಕ ತೆರಬೇಕಿಲ್ಲ. ತೀರಾ ಲೋಕಲ್ ಸುದ್ದಿಗಳೂ, ಮಾಹಿತಿಯೂ ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮಿಷ್ಟದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಕೇಳುವಾಗ ನೀವೂ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ರೇಡಿಯೋ ಜಾಕಿ (ಆರ್​ಜೆ) ಜತೆ ಮಾತನಾಡಬಹುದು. ಈ ಆರ್​ಜೆಗಳೋ ಮಾತಿನ ಮೋಡಿಯಿಂದಲೇ ಶ್ರೋತೃಗಳ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಧ್ವನಿಗಳು ಈಗ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪರಿಚಿತ. ಅವರ ಧ್ವನಿಯ ಏರಿಳಿತಗಳು ಕೇಳುಗರ ಎದೆಬಡಿತದ ವೇಗವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸುತ್ತಿವೆ. ಇಂತಹ ಸರ್ವಸ್ವರ್ಶಿ ಮಾಧ್ಯಮ ಕೇವಲ ಮನರಂಜನೆಗಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ? ಜನಹಿತಕ್ಕೂ ಉಪಯೋಗವಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ? ನಿರಂತರ ಬದಲಾವಣೆಯ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಅದು ತನ್ನ ಪ್ರಸ್ತುತತೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಹೇಗೆ? ಆರ್​ಜೆ ನೇತ್ರಾ ಏನಂತಾರೆ?..

ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣ ಕಣ್ಣು ಕಿವಿ ಓಪನ್ ಆಗಿರಬೇಕು...

| ಹರೀಶ್​ ಬಸವರಾಜ್​, ಮಂಜುಕೊಟಗುಣಸಿ