ತಾತ್ಪರ್ಯ ಇಷ್ಟೆ : ಶಿಕ್ಷೆಯ ಉದ್ದೇಶ ಶಿಕ್ಷಿಸೋದಲ್ಲ. ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತಾನು ಗೈದ ತಪ್ಪನ್ನು ತಾನೇ ಅರಿತುಕೊಂಡು, ತನ್ನಲ್ಲಿ ಸುಧಾರಣೆಯನ್ನು ತರುವಂತೆ ಮಾಡೋದು. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ, ತಪ್ಪುಗಳು ಪುನರಾವೃತ್ತಿಯಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಅಂತೆಯೇ, ಪ್ರೀತಿಸುವ ಹೆತ್ತವರು, ಗುರುಗಳು, ಮಕ್ಕಳು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ ದಂಡಿಸಿದರೂ, ಆ ದಂಡನೆಯನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ತಕ್ಷಣ ಮರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಶಿಕ್ಷಿಸಿದವರ ವಿರುದ್ಧ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ದ್ವೇಷವನ್ನಾಗಲೀ, ಪ್ರತೀಕಾರವನ್ನಾಗಲೀ ಸಾಧಿಸೋದಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ, ನೋವನ್ನೂ, ಅವಮಾನವನ್ನೂ ಮರೆಸುವ ಶಕ್ತಿ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಇದೆ. ಮಾತ್ರವೆ ಅಲ್ಲ, ಪ್ರೀತಿಸುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಶಿಕ್ಷಿಸುವ ಹಕ್ಕು ಕೂಡ ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೆ, ಸದುದ್ದೇಶವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಶಿಕ್ಷೆ, ದಂಡನೆಗಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅನಿವಾರ್ಯ ಹಾಗೂ ಅವಶ್ಯಕ. ಶಿಕ್ಷಿಸುವವರು ಇದನ್ನು ದುರುಪಯೋಗ ಮಾಡಬಾರದು ಹಾಗೂ ಶಿಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರೂ ಇದನ್ನು ಅನ್ಯಥಾ ಭಾವಿಸಬಾರದು.
