ಕಾವ್ಯ ಎಂದರೇನು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಉತ್ತರ ಕಷ್ಟ. ಅದು ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನ. ಮತ್ತೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಷೆಯ ಜತೆ ಸಜೀವ ಹುಡುಕಾಟದ ಅನುಸಂಧಾನ. ಕಾಣುವುದರ ಹಿಂದಿರುವ ಕಾಣದ್ದನ್ನೂ ಕಾಣುವ ಸ್ಪಂದನ. ಕಾಲದ ಪ್ರತಿಸೃಷ್ಟಿ, ಎಲ್ಲರೆದೆಯಲ್ಲೂ ಅರಳಬಹುದಾದ ಅಮೂರ್ತ ಭಾವಗಳ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ. ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ ಇದಷ್ಟೇ ಕಾವ್ಯದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಸಾಲದು. ಅದು ಬರೆದವನ ಭಾವ ಓದುಗನ ಭಾವಕೋಶಕ್ಕೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವ ಗಳಿಗೆಯಲ್ಲೂ ಹೊಸ ಅರ್ಥ ಸ್ಪುರಿಸಿಬಿಡಬಲ್ಲದು. ಓದುವವರ ಜತೆಯಲ್ಲೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತ ಬರೆದವನ ಹಂಗಿಲ್ಲದಂತೆ ಅರಳಬಲ್ಲದು. ವರ್ತಮಾನದ ತಲ್ಲಣಕ್ಕೆ, ನೋವಿಗೆ ಮದ್ದಾಗಬಲ್ಲ ಕಾವ್ಯ ಒಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯೆಗೆ ದಕ್ಕಲಾರದು. ವಿಶ್ವ ಕಾವ್ಯ ದಿನದ (ಮಾ. 21) ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲೊಂದಿಷ್ಟು ಕವಿತೆಗಳು ಕಾವ್ಯಾಸಕ್ತರ ಸಂವಹನಕ್ಕಾಗಿ ಅರಳಿನಿಂತಿವೆ.
