ರಾಮ ಮಂದಿರವನ್ನು ಪುನರ್ಪಡೆಯುವ ಸಂಕಲ್ಪ ಹಿಂದೂಗಳು ಮಾಡಿ ಪ್ರಖರವಾದ ಹೋರಾಟ ಸಂಟಿಸಿದರಲ್ಲ, ಆಗ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೇ. ತಮ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಸಹಕಾರವನ್ನೇ ಬೇಡಬೇಕು. ಹಿಂದೂಗಳು ಜಾತಿ&ಜಾತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಡೆದು ಹೋಗಿರುವುದರಿಂದ ಅವರು ಒಟ್ಟಾಗಲಾರರು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಯಾವಾಗ ರಾಮನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಜನರು ಜಾತಿ&ಪಂಥಗಳನ್ನು ಮರೆತು ಒಟ್ಟಾಗಿಬಿಟ್ಟರೋ ಹಿಂದೂ ಏಕತೆಯ ಈ ವ್ಯಾಪಕತೆ ಕಂಡು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ದಂಗಾಗಿಹೋಯ್ತು. ಈ ರೀತಿಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಇಲ್ಲವಾಗಿಸಬೇಕೆಂದೇ ಅವರು 1991ರಲ್ಲಿ "ಪ್ಲೇಸಸ್ ಆ್ ವರ್ಷಿಪ್ ಆ್ಯಕ್ಟ್' ಜಾರಿಗೆ ತಂದರು. ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಮಥುರಾ, ಕಾಶಿ, ತಾಜ್ಮಹಲ್, ಕುತುಬ್ ಮಿನಾರ್ಗಳಲ್ಲದೆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಂದ ಧ್ವಂಸಕ್ಕೊಳಗಾದ 36 ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಂದಿರಗಳಿದ್ದವು. ಒಂದಾದ ಮೇಲೊಂದರಂತೆ ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಡೆಯಲು ನಿಂತುಬಿಟ್ಟರೆ ಅದು ಜಾತಿ&ಜಾತಿಗಳನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಬಹುದೆಂಬ ಭಯ ಅವರಿಗಿತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸಿದ್ದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮಂದಿರ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅವರು ದಲಿತರ, ಯಾದವರ, ಒಕ್ಕಲಿಗರ ಮಂದಿರವನ್ನೂ ಕೆಡವಿದ್ದಾರೆ, ವೀರಶೈವ&ಲಿಂಗಾಯತರ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನೂ ಆಪೋಶನ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಈ ಹೊಸ ಕಾನೂನಿನ ಮೂಲಕ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು 1947, ಆಗಸ್ಟ್ 15ಕ್ಕೆ ಯಾವ ಯಾವ ಪೂಜಾಗೃಹಗಳ ಸ್ವರೂಪ ಹೇಗಿತ್ತೋ ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದಿತು. ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಈ ಕುರಿತಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಹೋರಾಟಗಳನ್ನೂ ಈ ಕಾನೂನಿನಡಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸಬೇಕು ಎಂದೂ ಹೇಳಿತು. ಆದರೆ ಈ ನಿಯಮ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸ್ಮಾರಕಗಳಿಗೆ ಅನ್ವಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸೇರಿಸಿತು. ಕಾನೂನು ತಂದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಅವರು ಗಮನಿಸದೇ ಇದ್ದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಪುರಾತತ್ತ$$$್ವ ಇಲಾಖೆಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಕಾನೂನಿನ ಪ್ರಕಾರ ನೂರು ವರ್ಷಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹಳೆಯದಾದ ಕೆತ್ತನೆಗಳು, ಗುಹೆಗಳು, ಶಾಸನಗಳು ಇವುಗಳನ್ನು ಪುರಾತತ್ತ$$$್ವ ಇಲಾಖೆಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಿದ್ದು ಎಂದು ೂಷಿಸಬೇಕು. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡುವುದಾದರೆ ಕಾಶಿಯಾಗಲೀ, ಮಥುರೆಯಾಗಲೀ ಅಲ್ಲಿರುವ ಕಟ್ಟಡಗಳ ಹಳೆತನದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಅವು ಪುರಾತತ್ತ$$$್ವ ಇಲಾಖೆಗೆ ಸೇರಿದ್ದು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮಾತಿಲ್ಲ. ಕಾಶಿಯಲ್ಲಂತೂ ಮಸೀದಿಯ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆಲ್ಲ ಇರುವ ಹಿಂದೂ ಸಂಕೇತಗಳು ಈ ಮಸೀದಿಯನ್ನು ಮರಳಿ ಹಿಂದೂಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟು ಪುರಾವೆಯಾಯ್ತು. ಈ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆಯೇ 1991ರ ಈ ಕಾನೂನನ್ನು ದಾಟಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು ಸಾಧ್ಯ.
