ಇಬ್ಬರು ಪುಟ್ಟ ಬಾಲಕಿಯರು ನಿಸರ್ಗದ ಸಿರಿಯಲ್ಲಿ ಓಡುತ್ತ ನಲಿಯುತ್ತ ಬೆಟ್ಟದ ತಾಣವೊಂದನ್ನು ತಲುಪಿದರು. ‘ಹೇ! ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಏಕೆ ಬರುತ್ತಿರುವೆ ಅಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲು’ ಎಂದಳು ಒಬ್ಬ ಬಾಲಕಿ. ಅದೇ ಧ್ವನಿ ಮಾರ್ದನಿಯಾಗಿ ಬಂತು. ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ, ‘ನೀ ನನ್ನ ಗೆಳತಿಯಲ್ಲವೇ ಅದಕ್ಕೆ ನಿನ್ನ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿರುವೆ’ ಎಂದಳು ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಬಾಲಕಿ. ಆಗಲೂ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿ ಮೊಳಗಿತು. ಅದು ಪುಟ್ಟ ಬಾಲಕಿಯರಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವೆನಿಸಿತು. ನಮ್ಮಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಮಾತನಾಡಿ ನಮಗೆ ಅಣುಕಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿದು ಬೈಯ್ಯಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಅವೇ ಬೈಗುಳಗಳು ಮರಳಿ ಬಂದವು. ಅವರೊಂದಿಗೆ ಜಗಳ ಬೇಡವೆನಿಸಿ ‘ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಗೆಳತಿಯರು’ ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದರು. ಅದೇ ಮಾತು ಮರಳಿತು. ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಯಿಂದ ಸಂತಸವಾಯಿತಾದರೂ ಮನದಲ್ಲೇನೋ ಗೊಂದಲವಾಯಿತು. ಮರುದಿನ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಗುರುಗಳ ಹತ್ತಿರ ನಡೆದ ಘಟನೆ ತಿಳಿಸಿದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಗುರುಗಳು, ‘ಮಕ್ಕಳೇ, ಇದರಲ್ಲಿ ಹೆದರುವಂಥದ್ದು ಏನಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಯ ಘಟನೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಕಥೆಯೇ ಆಗಿದೆ. ಲೋಕವು ಯಾವಾಗಲೂ ಕನ್ನಡಿಯಂತೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ನೀಡಿದರೆ ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನೇ ಮರಳಿಸುವುದು. ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ನೀಡಿದರೆ ಅದನ್ನೇ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದು. ನಾವು ಏನನ್ನು ಕೊಡತ್ತೇವೆಯೋ ಅದನ್ನೇ ಮರಳಿ ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ನಮಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವುದಾದರೆ ಒಳ್ಳೆಯ ದನ್ನೇ ನೀಡಬೇಕು’ ಎಂದರು.
