ಇನ್ನೂ ಮುಂದೆ ಹೋದಾಗ ಇವರೆದುರಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಗುಂಪು ಬಂತು. ಈ ಬಾರಿ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದವನು ಅಲ್ಲಿಯ ರಾಜನೇ ಆಗಿದ್ದ! ರಾಜ ಠೀವಿಯಿಂದ ನಡೆದು ಬರುತ್ತಿದ್ದರೆ ಉಳಿದವರು ಆತನ ಆಜ್ಞಾಪಾಲಕರಾಗಿ ಆತನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಗುರು-ಶಿಷ್ಯರು ಇದನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿ, ಸಂಚಾರ ಮುಗಿಸಿ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು. ಬಳಿಕ ಗುರುಗಳು ಶಿಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ, ‘ಇಂದು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಏನೇನು ನೋಡಿದಿರಿ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಶಿಷ್ಯರು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಕಳ್ಳ ಮತ್ತು ರಾಜನನ್ನು ನೋಡಿದುದಾಗಿ ಹೇಳಿದರು. ಆಗ ಗುರುಗಳು ನಕ್ಕು ಹೇಳಿದರು, ‘ಅದೇನೋ ಸರಿ. ಆದರೆ, ಈ ಎರಡು ದೃಶ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಿರಾ? ಕಳ್ಳನು ಸುತ್ತಲಿನವರ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿದ್ದ. ಆದರೆ ರಾಜನ ಸುತ್ತಲಿದ್ದವರು ಅವನಿಗೆ ವಿಧೇಯರಾಗಿ ಅವನ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿದ್ದರು. ಇಂದ್ರಿಯದಾಸ್ಯ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹಗಳಿಗಿರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೂ ಇದುವೇ’ ಎಂದು ಮನದಟ್ಟು ಮಾಡಿಸಿದರು. ನಿಜ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಬಹುಚಂಚಲ ಸ್ವಭಾವದವು. ಇವಕ್ಕೆ ಮನುಷ್ಯರು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆಯೇ ವಶರಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಆಚೆ ಬರಲಾಗದೆ, ಜೀವನವನ್ನು ಹೇಗೇಗೋ ಕಳೆದುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ.
