ಲೌಕಿಕ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಇರುವವರು ಬಹಿರಂಗ ಶುದ್ಧಿಗೆ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯ ಕೊಡುತ್ತೇವೆಯೇ ಹೊರತು ಅಂತರಂಗದ ಶುದ್ಧಿಯತ್ತ ಗಮನ ಹರಿಸುವುದು ಕಡಿಮೆ. ‘ಮನವ ಶೋಧಿಸಬೇಕು ನಿತ್ಯ’. ‘ಮರ್ಮವ ತಿಳಿಯದೆ ಚರ್ಮವ ತೊಳೆದರೆ ಕರ್ಮವು ಹೋಹುದೆ ಸಂನ್ಯಾಸಿ’ ಎಂಬುದಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ ದಾಸರು, ದಾರ್ಶನಿಕರು. ಈ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಒಳಗಡೆ, ಅಂತರಂಗದೆಡೆಗೆ ಇಣುಕುವ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತ ಮನಶ್ಶುದ್ಧಿ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅದಿಲ್ಲದೆ ದಿನಾ ಬೆಳಗ್ಗೆ, ಸಂಜೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಕಂಡ ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸಿ, ಭಜನೆ ಹಾಡಿ ಇದ್ದಬದ್ದ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥನಾದೆ ಎಂದು ಎಣಿಸುವುದು ಖಂಡಿತ ತಪು್ಪ. ದೇವರು ಒಲಿಯುವುದು ನಿರ್ಮಲ ಮನಸ್ಕರಿಗೆ ಮಾತ್ರ. ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪರಮಾತ್ಮನ ದರ್ಶನ ಆಗಿಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅಂತರಂಗವನ್ನು ಆದಷ್ಟೂ ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಇರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು. ‘ಆತ್ಮವತ್ ಸರ್ವ ಭೂತೇಷು’ ಎಂಬಂತೆ ಯಾರನ್ನೂ ನೋಯಿಸದೆ ಎಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮಂತೆಯೇ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಬದುಕಲು ಕಲಿಯಬೇಕು. ಇದರಿಂದ ನೆಮ್ಮದಿ, ಸಂತೃಪ್ತಿಯ ಬದುಕು ನಮ್ಮದಾಗುತ್ತದೆ. ಅನ್ಯರ ಕಷ್ಟ, ನೋವುಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವ ಗುಣವೂ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.
