ಆಗ ಗುರುಗಳು, ‘ನಿನ್ನ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ತಲೆತಲಾಂತರದ ಸಂಪತ್ತು, ಸಾಧನೆ ದಿಟವಾಗಿಯೂ ಪ್ರಶಂಸನೀಯ. ಆದರೆ ಅದನ್ನೇ ಅಹಂಕಾರ ಪಡುತ್ತ, ಬೀಗುತ್ತ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸಿದರೆ, ಅದು ವಿನಾಶಕ್ಕೆ ನಾಂದಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ರತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದರೆ ಪ್ರಗತಿಯ ಹರಿವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಚಲನಶೀಲತೆಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಸುಲಲಿತವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತದೆ’ ಎಂದು ಮನಮುಟ್ಟುವಂತೆ ಹೇಳಿದರು. ಈ ಶಿಷ್ಯನಂತೆಯೇ ನಾವು ಕೂಡ. ನಮ್ಮ ವಿದ್ಯೆ, ಆಸ್ತಿ-ಅಂತಸ್ತುಗಳ ಬಗೆಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಅಹಂಕಾರಪಡುವ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತೇವೆ. ಬದುಕು ಕ್ಷಣಿಕ ಎಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ ನಮ್ಮ ತಲೆತಲಾಂತರದ ಹಿರಿಮೆ-ಗರಿಮೆ, ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಇತರರ ಮುಂದೆ ಅನಾವರಣ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಬೀಗುತ್ತ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುವುದು ಸಹಜ. ಆದರೆ ಸಾಧನೆ ನಿಂತ ನೀರಾಗಲೂ ಬಾರದು, ಅಹಂಕಾರವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗಲೂ ಬಾರದು. ಸಿರಿತನ, ಸಾಧನೆಯ ಯಶದೊಂದಿಗೆ ಸಾಧಿಸಿದ್ದು ಕಡಿಮೆ, ಸಾಧಿಸಲು ಬಹಳಷ್ಟಿದೆ ಎಂಬ ನಮ್ರತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನಿರಂತರ ಸುಜ್ಞಾನದೆಡೆಗೆ, ಯಶಸ್ಸಿನ ದೀಪ್ತಿಯೆಡೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.
