ಒಂದೂರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಜಿಪುಣನಿದ್ದ. ನಾಳೆಯ ದಿನಕ್ಕಾಗಿ ಇಂದಿನ ಸುಖ- ಸಂತೋಷಗಳನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದ. ಆ ವರುಷ ಈತನ ತೋಟದ ಮಾವಿನ ಮರ ಹಲವಾರು ಕಾಯಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಬಲಿತ ಕಾಯಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಈತ ಕೊಯ್ದು, ಕೋಣೆಯ ಒಣ ಹುಲ್ಲುಹಾಸಿನ ಮೇಲೆ ಹರಡಿ ಹಣ್ಣಾಗಲು ಇಟ್ಟ. ವಾರದೊಳಗೆ ಕೋಣೆಯ ಒಳಗಿನಿಂದ ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣಿನ ಪರಿಮಳ ಹೊರ ಸೂಸಲಾರಂಭಿಸಿತು. ತೆರೆದು ನೋಡಲಾಗಿ ಅವುಗಳ ಪೈಕಿ 8-10 ಕಾಯಿಗಳು ಹಣ್ಣಾಗಿ, ಈ ದಿನವೇ ತಿನ್ನುವಷ್ಟು ಪಕ್ವವಾಗಿದ್ದವು. ಆದರೆ, ಕೆಲ ಕಾಯಿಗಳು ಮಾತ್ರ ತುಂಬಾ ಹಣ್ಣಾಗಿ, ಮೇಲ್ ಭಾಗದಿಂದ ಕೊಳೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದುವು. ಈ ಜಿಪುಣ ಮನುಷ್ಯ ಅರೆಕೊಳೆತ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೊರತೆಗೆದು, ಕೊಳೆತ ಭಾಗವನ್ನು ಚಾಕುವಿನಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿ ತೆಗೆದು, ಉಳಿದರ್ಧ ಒಳಭಾಗವನ್ನಷ್ಟೆ ತಿಂದು ತೃಪ್ತಿಪಟ್ಟುಕೊಂಡ.
