ದುಃಖದಿಂದಲೇ ವಿವರಿಸಿದ. ಆತನಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳಿದ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರು, ‘ಈಗ ನನ್ನಿಂದೇನಾದರೂ ಸಹಾಯ ವಾಗಬೇಕಿತ್ತೇ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ಆ ತರುಣ, ‘ಇಲ್ಲ, ನನಗೇನೂ ಬೇಡ. ತಂದೆ ಪ್ರಾಣ ಬಿಡುವಾಗ, ನಿಮ್ಮಿಂದ ಮುಂಗಡ ಪಡೆದಿದ್ದು ಆ ಹಣ ವಾಪಸ್ ಕೊಡಬೇಕು ಅಥವಾ ಚಪ್ಪಲಿಯಾದರೂ ಹೊಲಿದು ಕೊಡಬೇಕು ಎಂದು ನನ್ನ ಬಳಿ ಭಾಷೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ತಮಗೆ ಚಪ್ಪಲಿ ಬೇಕೋ ಅಥವಾ ಹಣ ಬೇಕೋ ಎಂದು ಕೇಳಲು ಬಂದೆ’ ಎಂದ. ‘ಯಾವುದು ಕೊಡಬೇಕೆಂದರೂ ಎರಡು ವಾರದಷ್ಟು ಸಮಯಬೇಕು’ ಎಂದು ವಿನಮ್ರತೆಯಿಂದ ಕೇಳಿಕೊಂಡ. ‘ಆ ವಿಚಾರ ಬಿಡು, ನಿನ್ನ ಕೆಲಸ ನೀನು ಮುಂದುವರಿಸು’ ಎಂದು ಆತನನ್ನು ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿ ಕಳಿಸಿದರು. ಆದರೆ, ಆ ಯುವಕ ಹೇಳಿದಂತೆ ಚಪ್ಪಲಿ ಯನ್ನು ತಂದು ಕೊಟ್ಟು, ತಂದೆಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಪೂರ್ತಿಗೊಳಿಸಿಯೇ ಬಿಟ್ಟ.
